Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

VU Magazine 1995 - pagina 150

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

VU Magazine 1995 - pagina 150

1 minuut leestijd

kunt afdingen op de wijze waarop zij hun eigen bedrijf leials dat zou betekenen dat bepaalde delen van de bevoUcing den; die is vaalc sterk autocratisch. En bovendien zie je aan daardoor meer moesten betalen. Democratisch gezien kun een man als Bedusconi in Italië wat er van terecht komt je bij de marktideologie grote vraagtekens plaatsen." als dit soort mensen in de politiek de touwtjes in handen krijgt. Haken politici in op een trend die niet echt hestaatl "Men onderschat bepaalde vormen van democratie. Een "Ze halben in op een trend die door een betrekkelijk kleiteken daarvan is de afbraal<: van vele adviesorganen. De ne groep is geschapen. Het is knap zoals die kleine groep overheid gaat liever op de commerciële toer; men wint erin geslaagd is om deze vooroordelen breed ingang te doen advies in bij organisatie-adviseurs die fancy tarieven berevinden. Het is knap èn het is griezelig. kenen. Dat is typerend voor het denken "Ik vind het sowieso zorgwekkend dinvan managers die toch al weten hoe iSïS gen hoe mensen met modes meegaan. alles in eUcaar zit en van de consultants In Nijmegen heb ik de jaren zeventig alleen een bevestiging willen horen van meegemaalct, toen het marxisme in de wat zij toch al van plan waren. Het mode was; nu geldt zoiets op identieke enthousiasme waarmee ten tijde van wijze voor het marktdenken. Den Uyl bijvoorbeeld de WetenSommigen, zoals Pim Portuyn, weten al schappelijke Raad voor het Regeringsdie modes moeiteloos in één persoon te beleid is ingesteld, is tegenwoordig integreren. Als er gevaarlijke ideeën ondenkbaar. gepropageerd worden, zul je zien dat "Er is een verminderde belangstelling allerlei mensen meelopen. Ik heb mij voor wetenschappelijke beleidsadvietoch altijd meer thuisgevoeld bij degezen of voor adviesorganen waarin brede nen die vraagtekens plaatsen bij politiemaatschappelijke organisaties verteke modeversschijnselen." genwoordigd zijn. Ik vond zuUc corporatisme altijd een waardevolle formule. In uw boek beschrijft u het gevaar van Via die adviesorganen ontstaat een een terugval naar negentiende-eeuwse meer gelaagd proces van beleidsvormisstanden. Is dat wel zo'n reëel ming en als je ze afschaft krijgen de gevaar^ politici en de ambtenaren meer macht. "Ik denk dat het reëel is. Het lijken wel Ik weet niet of dat altijd zo goed is. Het p g allemaal kleinigheden, maar in de polibeleid wordt minder doordacht en in 1 I tiek is het zo dat grote veranderingen wezen daardoor ook minder democranu eenmaal tot stand worden gebracht tisch en rationeel. Het overheidsbeleid gaat meer lijken op door kleine stapjes. Alles gebeurt stapsgewijs. Niemand het beleid van grote bedrijven waar begrippen als slagvaarheeft in de vorige eeuw kunnen voorzien dat we ooit bij digheid en flexibiliteit voorop staan. Het marktdenken een verzorgingsstaat zouden uitkomen zoals in de jaren heeft de democratie helemaal niet zo hoog in het vaandel zeventig is ontstaan. N u zijn we duidelijk bezig diezelfde staan. Inspraal<: is maar lastig. In de jaren tachtig en negenverzorgingsstaat stapsgewijs weer af te breken. Als ik het tig is het respect ervoor van de kant van de overheid duiover de negentiende eeuw heb, bedoel ik: relatief grote delijk afgenomen." sociale en economische ongelijkheid, scherpe maatschappelijke tegenstellingen en een beperkte mate van politieke Leveren de bijna-overstiomingen ook niet een ideaal democratie. Die richting is fataal. Ik denk dat onze politiargument tegen al die tijdiovende inspiaakpmceduiesl ci fundamenteel op de verkeerde weg zijn. Twaalf jaar lang "Het gemal<: waarmee in zo'n bijna-overstromingsperiode is er onder Lubbers al veel afgebroken, en nu neemt de wordt gezegd dat ai die inspraal<; hinderlijk is en dat alles regering onder leiding van Kok zich voor om dat vier jaar veel sneller kan zonder, is verbazingwekkend. De minislang op minstens zo intensieve wijze te doen." ter van milieu durfde het woord 'milieu' nauwelijks nog in de mond te nemen. De werkelijke oorzaal< waardoor we in Is een belangrijk verschil met de negentiende eeuw een risico-zone terecht zijn gekomen, ligt bij de overheid niet dat tegenwoordig de burgers veel mondiger zijnl zelf; het is een gevolg van het bezuinigingsbeleid dat een "'Dat standpunt heb ik zelf ook vaal<: verdedigd. Ik denk tijdige dijkverbetering in de wielen heeft gereden. En om echter dat het voor lang niet iedereen opgaat. Mij valt op een analogie te gebruiken: wat er met de dijken is gebeurd, dat grote delen van de bevoIl<:ing nog zeer onmondig en dreigt nu ook op sociaal gebied. De dijken die mensen volgzaam zijn. Ze komen niet voor hun eigen belangen op. beschermen tegen sociale risico's zijn ernstig verwaarHet minste wat je als minder-gesitueerde kunt doen is een loosd. Er dreigt overstroming." stem uitbrengen. Maar de zwalckeren gaan vaalc niet naar de stembus, of ze stemmen extreem-rechts. Er zijn nog Men zegt dat de verzorgingsstaat onbetaalbaar is wel een paar partijen die voor de zwakkeren opkomen, zoals protestants klein rechts of klein links. Laten ze in geworden. ieder geval daar dan op stemmen. Maar vanuit een bepaald "De verzorgingsstaat is betaalbaar. Het praten over gevoel van apathie doet men dat niet. We moeten de mononbetaalbaarheid is ideologie en vooroordeel. Een onderdigheid van de hedendaagse burger dus niet overschatten. zoek van het Sociaal-Cultureel Planbureau wees uit dat "Ik ben vrij somber over deze ontwikkelingen. Het zou ook in de jaren tachtig een meerderheid van de bevoU<:ing kunnen dat we in een lange periode van marktdenken zijn vond dat de inkomensongelijkheid kleiner moest worden terechtgekomen. Het liberalisme en het kapitalisme - die en dat de sociale zekerheid overeind moest blijven, zelfs

''Heel opvallend is, dat je in de jaien tachtig de begrippen 'gelijkheid' en 'sociale rechtvaardigheid' uit de beleidsstukken ziet verdwijnen."

WETENSCHAP,

CULTUUR

et) SAMENLEVING 12

- APRIL

199;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1995

VU-Magazine | 588 Pagina's

VU Magazine 1995 - pagina 150

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1995

VU-Magazine | 588 Pagina's