VU Magazine 1995 - pagina 192

Het gaat dan niet zozeer om de inhoud van de leuzen, maar om de tekeningen en tags - een gestileerd soort 'handtekening' - die overal in het straatbeeld verschijnen. Soms zijn dat kleine kunstwerkjes die een verkrotte buurt of een gebouw opfleuren, maar meestal gaat het om slordig neergespoten gedrochten. Bosmans heeft deze tags los van zijn twee eerdere studies bestudeerd. Hij hoopt via deze vorm van

staan dan ook zo barstensvol graffiti dat het moeilijk is uit de wirwar van kreten nog iets te ontwaren. "Om tussen al die krabbels nog op te vallen, bouwden de graffiteurs hun tags uit door de letters dikker te malcen. De kwaliteit van de muurschildering deed er niet toe, als ze maar groot en leesbaar was. Deze slordige, op de muur gekwalcte namen noemt men throw ups", legt Bosmans uit.

meer jongeren alleen hun eigen naam overal op te spuiten, ook binnen territoria van andere groepen." Vanwege de betoonde moed verwierven ze niet alleen respect van hun directe omgeving, maar ook van bendeleden. Later werd het aanbrengen van graffiti een manier om aan een lage sociale status binnen de groep te ontsnappen en in bredere kring bekend te worden. Toen de eerste 'taggers' door

^

»l.f^

UM

•

lü

^

^

1

ï*.

.

Sjabloongraffiti met de tekst: "Doe geen moeite aan te bellen; ei is hier niemand meer" graffiti een en ander te leren over bepaalde (sub)jeugdculturen in België, zoals de hip-hopcultvaix, een muziekstijl die veel aanhangers hebben onder de 'taggers'. Door zijn jarenlange obsessie voor dit soort graffiti, kent Bosmans inmiddels de belangrijkste groepen en hun leden die het pseudoniem waarachter ze schuil gaan, op de Brusselse straten en gebouwen spuiten. Ook weet hij precies waar ze, in alle anonimiteit, te werk gaan. Samen dalen we af in een donkere voetgangerstunnel bij het Centraal Station, die door de meeste mensen 's avonds wordt gemeden. Maar niet door de graffiti-spuiters, die het een ideale plek vinden om ongestoord en zonder al te veel risico's hun tags te kunnen oefenen. Niemand neemt nog de moeite om de muren hier schoon te maken. Ze

De tags zijn in de jaren tachtig vanuit de Verenigde Staten naar Europa overgewaaid. In Amerika gebruikten de bendes deze graffiti zo'n dertig jaar geleden om er h u n territorium mee af te bakenen. Zij beheersten hele woonwijken waarbinnen ze geen leden van andere bendes tolereerden. Enkele lager geplaatste leden van de gang werden er regelmatig op uitgestuurd om de naam van de bende en haar belangrijkste figuren op hun grondgebied aan te brengen. "Veel jongeren uit de ghetto's konden alleen overleven in hun buurt als ze deel uitmaalcten van een bende", vertelt Bosmans. "Verder voelden ze zich niet echt betrokken bij de activiteiten van deze gangs. Ze ontdekten dat het aanbrengen van hun naam samen met die van de bende respect opleverde. Daarop begonnen steeds WETENSCHAP,

CULTUUR

et) SAMENLEVING

6

- MEI

1995

journalisten geïnterviewd werden, gingen talloze jongeren aan het spuiten in een poging net zo beroemd te worden. Hun tags evolueerden van de slordige throw ups naar de wat zorgvuldiger aangebrachte quick pieces, gemaakt in twee kleuren; een om de letters te tekenen en een om ze egaal in te kleuren. Ze moesten er mooi uitzien, maar vanwege het illegale karalcter van graffiti toch snel gemaal<:t kunnen worden. Voor sommige durfals was ook dat niet genoeg. Zij introduceerden in de jaren zeventig de zogeheten masterpieces: grote, veelkleurige muurschilderingen waarin niet een naam, maar een afbeelding centraal stond. Het is de droom van iedere graffiti-spuiter om ooit zo'n kunstwerk op de muur te zetten. Daarvoor moet echter flink geoefend worden, wat in een park in de Brusselse deelgemeente Anderlecht

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen