VU Magazine 1995 - pagina 359
standpunt van met name de Limburgse psychologen Anita Jansen en Haiald Merckelbach die buitengewoon sceptisch zijn over dit nieuwe fenomeen. Waarover gaat dit debat? Voor het ontstaan van MPS zou een duidelijk aanwijsbare oorzaalc bestaan. In de jeugd van een patiënt is ooit iets verschrikkelijks gebeurd. Veelal is het kind mishandeld of seksueel misbruikt en daardoor getraumatiseerd geraakt. In sommige gevallen betreft dit echter een verdrongen trauma. De patiënt is zich er niet altijd van bewust te zijn misbruikt. Die verdrongen herinnering komt pas tijdens de therapie naar boven. En daar ook leert de patiënt dat de verdringing is geslaagd juist dankzij die meervoudigheid van de eigen persoonlijkheid. Een deelpersoonlijkheid - alteï genoemd - wordt verantwoordelijk voor de verwerking van het probleem. Het is de alter die de
haatgevoelens jegens de misbruikende vader in zich bergt. De persoon zelf blijft van zulke negatieve gevoelens gevrijwaard; zij kan gewoon van haar vader blijven houden. En wat ooit is begonnen als hulpmiddel bij de verwerking van een jeugdtrauma, wordt een algemeen recept voor moeilijke tijden. Voor ieder probleem wordt een nieuwe alter in het leven geroepen; zo kan er een alter zijn die verslaafd is aan drank, terwijl de 'hoofdpersoon' geheelonthouder is. De meervoudige persoonlijkheid kan onderdak bieden aan tientallen alters. De sceptici wijzen erop dat de diagnose MPS over het algemeen pas wordt gesteld nadat een patiënt geruime tijd in therapie is geweest. Vaalc heeft de patiënt zich krachtig verzet tegen de diagnose. Volgens de therapeuten is die ontkenning zelf weer een symptoom van het ziektebeeld; sommige akers
WETENSCHAP,
CULTUUR
&) SAMENLEVING
65
- IULI/AUGUSTUS
willen namelijk niet voor het voetlicht treden. Maar, wat kwaadaardig gesteld, valt niet te bewijzen dat MPS géén uitvinding is van therapeuten die als het ware zelf een ziekte creëren; een duidelijk geval van een hulpaanbod dat zijn eigen vraag schept. Het is altijd prijs: wie erkent MPS te hebben, moet op zijn woord worden geloofd; maar wie ontkent MPS te hebben, heeft de ziekte ook. ^SLAAPWANDELEN
Wat de zaak van de MPS-advocaten er niet overtuigender op maalct, is de aard van het trauma. Of er werkelijk zoiets bestaat als een verdrongen herinnering, daarover bestaat onder professoren diepe verdeeldheid. Is het mogelijk om een ervaring als (seksuele) mishandeling helemaal uit het geheugen te wissen, om deze vervolgens in
199;
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1995
VU-Magazine | 588 Pagina's