VU Magazine 1997 - pagina 40

In Oibibio loopt alles door elkaar, rationeel en irrationeel, sceptisch en bijgelovig, magie en wetenschap. Dat is te merken bij een blik op de boekenafdeling van het grootste New Age-warenhuis van Nederland; veel esoterische boeken, zoals te verwachten valt, maar kijk, daar liggen ook de dikke pillen van Van dei Heijden. En zowaar, iets verderop, een stapeltje van het boegbeeld van het scepticisme, de zestiende-eeuwse Franse denker Michel de Montaigne-, hij staat daar omringd door een stapeltje boeken over astrologie en eentje over tarotkaarten. Alsof het hier geen volstrekt haaks op elkaar staande denkwerelden betreft. Gaat dat allemaal zomaar? Behoren zulke boeken geen slaande ruzie te krijgen? Blijkbaar gaat dat allemaal zomaar. Het alternatieve, esoterische denken is allang niet meer het privilege van de wat zweverige idealist. Het is een zaak van 'gewone' burgers geworden. Dat valt te merken aan Oibibio zelf. Het is een bedrijf dat functioneert als elk groot bedrijf - met leidinggevenden en werknemers. Er is een strikt zakelijke bedrijfsvoering. Als het even tegenzit, schrikt men er niet voor terug een aantal werknemers te ontslaan. Voor sentimentele overwegingen is slechts beperkt plaats; zweverig idealisme wanneer het kan, pijnlijk beleid wanneer het moet. Want mystiek is heel mooi, maar het moet wel iets opleveren. Mystiek en andere vormen van magisch denken hebben onmiskenbaar aan populariteit gewonnen. In de jaren zestig hielden vooral op LSD trippende hippies zich er mee bezig. In die tijd beschreef Rudy Kousbroek de plotselinge opbloei van de mystiek in zijn boek 'Het avondrood der magiërs' als een massieve regressie, een terugvallen op een infantiel denkpatroon dat in feite een ontkenning van de wetenschap inhoudt. Sindsdien lijkt het infantiele denkpatroon zich over brede lagen van de bevolking verspreid te hebben. De 'gevestigde' vormen van magisch denken hebben hun positie bestendigd of verbeterd; vormen als het astrologische geloof dat de stand van de sterren bepaalt of ik volgende week de liefde van mijn leven zal ontmoeten, of het homeopathische geloof dat hoe min-

40

wcs

JANUARI/FEBRUARI

1997

in de

Samplen Wie rationeel denkt, gelooft niet in wonderen. Maar de consument van het paraculturele aanbod doet allebei. Want wonderen bestaan, soms, een klein beetje.

Koos Neuvel

der werkzame stof er in een middel zit, hoe geneeskrachtiger het zal zijn; homeopathische geneesmiddelen zijn inmiddels 'doorgebroken' naar een massapubliek. Daar zijn meer recente vormen van magisch denken bijgekomen. Bijvoorbeeld het geloof dat de geest het lichaam helemaal in de hand heeft. "Je kunt je leven helen", zoals het in de bestseller van de New Age-goeroe Louise Hay heet. ledere lichamelijke kwaal heeft volgens haar een geestelijke grondslag. Wie het aan zijn

hart heeft, heeft onmiskenbaar liefdesverdriet, en wie lijdt aan zijn longen of nieren - waarvan er zoals bekend twee bestaan - heeft zijn kwalen te wijten aan relatieproblemen; en druk op de blaas betekent druk m het leven. Wie gezond wil worden, moet zijn geest veranderen. Je kunt kwalen wegdenken. De beste remedie tegen een longkwaal is derhalve het werken aan je relatie. Een voorbeeld van moderne magie. De filosoof Chiis Doude van Tioostwi]l<

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen