VU Magazine 1998 - pagina 192

Klaas Dijkstra, een Friese onderwijzer, verkondigde in de jaren vijftig zijn 'theorie van de platte aarde'. De maan zou volgens die theorie een spiegel zijn die in het platte vlak rondjes draait boven de eveneens platte aarde. Tot op de dag van vandaag zijn er mensen te vinden die weigeren te geloven dat 'we' op de maan zijn geland. Niet zozeer omdat ruimtevaart technisch onmogelijk zou zijn, maar omdat de Amerikanen de wereld simpelweg een loer wilden draaien. Daarom, zo beweren aanhangers van samenzweringstheorieën, zijn de Apollo-landingen opgenomen in een filmstudio. De foto's die de astronauten op de maan maakten zijn vervalsingen. De maanstenen waarmee ze terugkeerden zijn afkomstig van Antarctica, met de krachtige Hubble-ruimtetelescoop wordt op last van 'hogerhand' opzettelijk niet gezocht naar achtergelaten instrumenten op de maan - omdat die er toch niet zijn.

Complotten

op de maan

Maar de theorie van de tot Amerikaan genaturaliseerde Bulgaarse natuurkundige Vladimir Teiziski, president van de 'Amerikaanse Academie van Dissidente Wetenschappen', slaat alles. Internet biedt hem een podium vanwaar hij zijn favoriete theorie kan lanceren. Tijdens de Tweede Wereldoorlog, zo beweert Terziski in alle ernst, zijn er namelijk nazi's op de maan geland. "De Duitsers landden waarschijnlijk al in 1942 op de maan, gebruik makend van hun grote raketschotels van het Miethe- en Schriever-type. Het Miethe-raketvaartuig was gebouwd in diameters van 15 en 50 meter, en het SchrieverWalter turbine-aangedreven vaartuig was ontwerpen als een interplanetair ontdekkingsschip. Hij had een diameter van 60 meter, had een bemanningsverblijf van 10 verdiepingen en was 45 meter hoog. "In mijn uitgebreide studies van dissidente Amerikaanse theorieën over de fysieke condities van de maan heb ik zonder meer aangetoond dat er wel degelijk een atmosfeer is, evenals water en vegetatie, en dat een mens geen itiimtepak nodig heeft om op de maan te lopen. Een spijkerbroek, een trui en gymschoenen zijn genoeg. "Alles wat de NASA de wereld heeft verteld over de maan is een leugen, bedoeld om te voorkomen dat derde-wereldlanden zich bij hun exclusieve club zouden voegen. Al deze fysieke condities maken het een stuk makkelijker om een maanbasis te bouwen. Vanaf de eerste dag dat ze op de maan landden, begonnen de Duitsers tunnels te graven onder het oppervlak, en tegen het einde van de oorlog was er een kleine Nazi-onderzoeksbasis op de maan. [...] Toen in het begin van de jaren vijftig de Russen en Amerikanen in het geheim op de maan landden in hun schotels, brachten ze er hun eerste nacht door

WCS MEI 'lUNI 1998

als gasten van de Nazi's in hun ondergrondse basis. "In de jaren zestig was er een enorme Russisch-Amerikaanse basis op de maan gebouwd, waar volgens de geruchten tegenwoordig 40.000 mensen wonen. Na het einde van de oorlog in mei 1945 zetten de Duitsers hun ruimtevaartinspanningen voort vanaf hun zuidpoolkolonie Neu Schwabenland. Ik heb een foto ontdekt van hun ondergrondse ruimtevaart-controlecentrum aldaar." In april 1945, beweert Terziski, zijn Duitsers en Japanners samen naar Mars vertrokken, op een zelfmoordmissie. Zullen toekomstige Marsreizigers er sporen van vinden? Ach, zo niet, dan heeft hij de wereld in elk geval verrijkt met een fraai verhaal, (MT)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen