VU Magazine 1998 - pagina 241

dat het komt doordat ze het zand dat ze tijdens het eten binnen krijgen, met kracht weer naar buiten spuiten. Minnaard denkt dat het geluid hoort bij het over elkaar schrapen van de schelphelften. Iets om eens verder uit te zoeken, daarover zijn Smaal en Minnaard het wel eens. Quotering Over de Nederlandse schelpdieren is nog maar betrekkelijk weinig bekend. Hoewel het dorp Yerseke drijft op de schelpdiervisserij en de Nederlandse export goed is voor tientallen miljoenen guldens, zijn er nog veel vragen over hun leven. Die onduidelijkheid leidt tot voortdurende discussies tussen vissers en natuurbeschermers. De vissers zijn van mening dat de huidige vangstbeperkingen voor kokkels volstaan om de voorraad in stand te houden en dat er voor de vogels die zich voeden met kokkels, zoals scholeksters en andere strandlopers, genoeg te eten overblijft. De natuurbeschermers zien dat anders en pleiten voor een verdergaande quotering of zelfs het compleet stoppen van de schelpdiervisserij boven de laagwaterlijn. In dat krachtenveld van belangentegenstellingen tussen natuur en economie geeft Smaal leiding aan een onderzoeksgroep van tien medewerkers. Vissers, natuurbeschermers en politici hopen op een verlossend woord van zijn team, maar Smaal heeft lang niet altijd een antwoord op vragen uit de praktijk. "We weten te weinig", zegt hij. "Er is meer onderzoek nodig." Dat klinkt als een dooddoener van een wetenschapper die zich wil indekken, maar Smaal zegt het niet voor niets. "Het ministerie van LNV", stelt hij, "heeft vijf jaar geleden het beleid bepaald. Dat komt er in het kort op neer, dat de vissers op sommige slikken en platen in de Zeeuwse wateren en de Waddenzee stoppen met hun activiteiten en dat ze elders niet meer dan een bepaald quotum vissen. Wanneer de schelpdierenstand onder een vooraf vastgesteld minimum blijft, vissen ze helemaal niet. Dat is een kleine revolutie, vooral omdat ze ter controle een black box mee aan boord nemen. Die is te vergelijken met de tachograaf in een vrachtauto en

registreert waar ze zich bevinden. Voor schelpenvissers is dat een ingreep in hun stijl van werken en zelfs in hun stijl van leven. Het zijn mensen die op hun vrijheid gesteld zijn." In principe zou een periode van vijf jaar voldoende moeten zijn om te zeggen of het beleid dat LNV samen met de vissers en de natuurbeschermers heeft uitgestippeld succesvol is geweest, zegt Smaal. "Maar we hebben een paar strenge winters gehad. Schelpdieren zijn gevoelig

voor koude. Ze zijn in dermate grote hoeveelheden doodgevroren, dat de effecten van het beleid niet meer meetbaar zijn." De tellingen die Kesteloo jaarlijks uitvoert kunnen dus vooralsnog geen uitsluitsel brengen. Vanwege diezelfde strenge winters, voegt Sraaal daaraan toe, is van de beleidsdoelstelling om de natuurlijke mosselbanken en de zeegrasvelden te herstellen, ook weinig terechtgekomen. In ieder geval is duidelijk dat natuur-

wcs

JULI/AUGUSTUS 19

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen