Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

VU Magazine 1998 - pagina 36

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

VU Magazine 1998 - pagina 36

2 minuten leestijd

De42'' S Y M F O N I E

van W . A . Mozart JVlaakt de computer die zelfstandig klassiek klinkende muziek componeert op termijn de componist overbodig? En is het kunst? Onzinnige vragen. EMI blijkt vooral een handig hulpje voor musicologen en geblokkeerde

Is EMI revolutionair? Het tijdschrift 'New Scientist' plaatste in elk geval uitroeptekens bij het computerprogramma met de naam Experiments in Musical Intelligency. Dit programma is in staat composities in de stijl van een bepaalde componist te produceren. In veruit de meeste gevallen klinkt het resultaat tamelijke algemeen en ongeïnspireerd, maar soms doet EMI dat behoorlijk overtuigend. De 42e symfonie van Wolfgang Amadeus Mozart, de componist die zelf verantwoordelijk was voor de voorafgaande 41, ging inmiddels in Californië al in première. Het feit dat een computer kan componeren is niet zo verwonderlijk. Net als 'gewone' spreektaal is ook de muzikale taal aan regels gebonden, wat de 'verstaanbaarheid' van zowel taal als muziek overigens zeer ten goede komt. Er bestaan al vele computerprogramma's die talige zinnen produceren volgens de methode die de taalwetenschapper Naam Chomsky ooit ontwikkelde. En zo is er dan nu een computerprogramma dat op enigszins verwante wijze muzikale 'zinnen' genereert.

36

wcs

JANUARI/FEBRUARI

1998

componisten.

Harm Visser

De aanzet hiertoe werd trouwens al begin jaren zeventig gegeven, toen linguïstisch georiënteerde musicologen trachtten muzikale 'talen' te 'grammaticaliseren'. Hun aandacht was daarbij vooral gericht op het muzikale idioom uit bepaalde perioden van de muziekgeschiedenis. Ook de traditionele harmonieleer (de leer omtrent coherente opeenvolgingen van akkoorden) is op die manier in een 'formeel systeem van relaties' ondergebracht. Het wachten was dus alleen nog op een wat snellere computer en bruikbare computertalen om daarmee

een geavanceerd compositieprogramma te bouwen. En dat is er nu. EMI kwam dus niet als een donderslag bij heldere hemel. Echt revolutionair is wat het programma kan: componeren in de stijl van één bepaalde componist, bijvoorbeeld Mozart. Om het zover te brengen, moest de maker en bedenker van EMI, de Amerikaanse componist en musicoloog David Cope, daartoe op zoek naar de 'stijl van Mozart'; hij moest een antwoord zoeken op de vraag: wat maakt Mozart tot Mozart?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1998

VU-Magazine | 492 Pagina's

VU Magazine 1998 - pagina 36

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1998

VU-Magazine | 492 Pagina's