VU Magazine 1998 - pagina 280

d^Bach Meer dan D i e merkwaardige vlericen, lange vingers en voddige peis iiebben de menseiijice verbeelding over vleermuizen ooit op hol

Vleermuizen zijn blind en bijten in je nek. Als je jezelf van top tot teen met vleermuizenbloed inwrijft, word je onzichtbaar. Wijn vermengd met de as van verbrande vleermuizen is goed voor het zog. En het gekookte mengsel van vleermuisvlees en paardenhaar is goed tegen neerslachtigheid. Om depressief van te worden, die vooroordelen jegens vleermuizen. En wat doe je als je met een expositie dat soort waanideeën uit de weg wilt ruimen? Precies! Je dikt ze nog eens lekker aan... Dus bouw je een spookslot en zet dat letterlijk op z'n kop; de vleermuisview, nietwaar. Je dempt het licht en laat luide orgelmuziek weerklinken (nooit eerder in een griezelfilm trouwens Bachs toccata in D zo indrukwekkend horen vertolken), legt Graaf Dracula, opzichtig ademhalend, in een doodskist en de sfeer voor een uurtje huiveringwekkend vermaak is compleet. In grotten en spelonken laat je vervolgens de bezoeker zelf ontdekken wat een merkwaardig dier zo'n vleermuis eigenlijk is, om pas

doen slaan. T e n onrechte. D a t beest m o e t gewoon blijven.

verderop, in een normaal verlichte museumzaal met gewone vitrines en de gebruikelijke videopresentatie, de fascinerende feiten op een rij te zetten. Zo doe je dat. En de bouwers van 'Bats, Masters of the Night' hebben dat heel goed begrepen. Vleermuizen - er zijn meer dan duizend verschillende soorten, waarvan er zeventien in ons land voorkomen die alle tot de bedreigde diersoorten worden gerekend - zijn de enige zoogdieren die echt kunnen vliegen. Een op de vier zoogdieren is trouwens een vleermuis. En ze zijn, anders dan hun lugubere imago doet vermoeden, beslist nuttig. De insectenetende vleermuis heeft een kolossale eetlust en houdt zo het stekend en jeukend gespuis wat in toom. Vleermuizen die zich met nectar voeden, maken zich als bestuivers dienstbaar.

En de vruchtenetende vleermuizen in de tropische regenwouden hebben grote faam als verspreiders van pitten en zaden. Zelfs met de mest van de guanovleermuis, die geoogst wordt in grotten, weet men in Zuid-Amerika nog raad: met de bacteriën die daarin voorkomen worden industriële afvalstoffen gezuiverd, wasmiddelen verbeterd, en antibiotica geproduceerd. Hun nocturne leefwijze, die merkwaardige vlerken, lange vingers, en voddige pels, en hun mysterieuze vaar-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen