VU Magazine 1998 - pagina 269

Koos Neuvel

constructie. Dat vergt enige intellectuele inspanning en verbaal organisatie-talent. Bij vloeken is dat niet zo. De krachttermen donderen eruit op momenten dat de emoties hoog oplopen. Het gebeurt gewoon. Zulke woorden staan geheel los van hun omgeving. Ze zijn altijd inzetbaar, net als 'jaja' en 'nee' die je mompelt als een ander een verhaal tegen je afsteekt. Wat bij geheugenverlies verloren gaat, zijn niet in het brein opgeslagen herinneringen, maar is het vermogen om contexten te genereren. Dat viel bij die mevrouw uit de documentaire ook te zien aan een van de weinige andere taalactiviteiten die zij nog beheerste: het hardop voorlezen uit de krant. Uit de mechanische wijze waarop zij teksten uit Het Parool declameerde, bleek dat ze geen flauw benul had van de betekenis van hetgeen zij voorlas. Achter die woorden gaapte een leegte.

wcs

JULI/AUGUSTUS

1998

37

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen