Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

VU Magazine 1998 - pagina 106

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

VU Magazine 1998 - pagina 106

2 minuten leestijd

ANATOMIE van een

Dromen zijn altijd beschouwd als

babbelbox

mysterieuze boodschappen vanuit het onbewuste. Maar de moderne neurobiologie is in snel tempo bezig die illusie te verstoren. Onze hersenen blijken betekenisloze informatie uit te wisselen.

Koos Neuvel

Het meest eigenaardige van dromen is hun verdwijning. We dromen veel, maar onthouden zelden iets. Iedereen kent de ervaring: geleidelijk dient de dag zich aan, je verkeert een poosje in de schemertoestand tussen slapen en ontwaken, nog volop vervuld van de diepe indruk die de droom gemaakt heeft. En ineens is ie weg. Definitief gewist. Slechts eventjes heb je de gedachten de vrije loop gelaten, of de droom maakt van de gelegenheid gebruik er stiekem tussenuit te knijpen.

30

wcs

MAART/APRIL

1998

Geen enkel spoor is achtergelaten. Alleen wie de droom bewust vasthoudt en in het geheugen prent, of bijvoorbeeld een opschrijfboekje op het nachtkastje heeft liggen, kan ervan verzekerd zijn dat deze niet onmiddellijk oplost. Raadselachtig is het allemaal. Alsof een tovenaar met een eenvoudig vingerknipje de wereld kan doen verdwijnen en zijn slachtoffer weer in een andere wereld kan doen belanden. De verdwijning wekt de indruk buiten ons om te gebeuren.

zoals het hele dromen iets is waarmee we niets lijken te maken te hebben. Het overkomt ons. De inhoud van de droom is meestal zo bizar, dat we als rationele, wakkere wezens ons nauwelijks kunnen voorstellen daarbij betrokken te zijn. Die droom is niet van mij, die moet van elders komen. In de loop van de geschiedenis is het ook altijd zo gezien: dromen zijn van buitenaf in het menselijk brein gestopt, door de goden bijvoorbeeld. Die goden willen, zo veronderstelde men, met zo'n droom de mensen iets vertellen, alleen hanteren ze daarbij orakeltaal. De taal van dromen staat bol van de beelden en symbolen. En wie weet waar die symbolen voor staan, kan de droom ontraadselen. De droom bevat een code, en met het juiste gereedschap valt die code te kraken. En meestal blijkt de droom na de ontcijfering een duidelijk profetische waarde te behelzen: doe dit of dat om je familie, stad of land te redden. De idee van de droom als een soort cryptogram is heel hardnekkig. De

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1998

VU-Magazine | 492 Pagina's

VU Magazine 1998 - pagina 106

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1998

VU-Magazine | 492 Pagina's