Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

VU Magazine 1998 - pagina 340

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

VU Magazine 1998 - pagina 340

2 minuten leestijd

Ais intelligentie erfelijk is en minder begaafden zich sneller voortplanten dan intelligentere mensen, is het dan niet de hoogste tijd voor eugenetisch ingrijpen?

Koos Neuvei

36

wcs SEPTEMBER/OKTOBER

Het was zo'n simpel maar lumineus idee: een eugenetisch certificaat. Het plan werd bedacht in het Engeland van de vorige eeuw. Als we nu aan mensen met een excellente erfelijke aanleg een getuigschrift geven, zo luidde de redenering, dan kunnen die in het huwelijk treden met anderen die ook in het bezit zijn van zo'n diploma. Op die manier verbinden intelligente en moreel hoogstaande mensen zich met elkaar, en komen daar, als het goed is, nog intelligenter en moreel hoogstaander

Steeds kindertjes uit voort. Dat zoiets de ontwikkeling van de mensheid alleen maar ten goede komt, behoefde geen betoog. Uiteindelijk is het eugenetisch certificaat nooit ingevoerd. Er zaten namelijk enkele haken en ogen aan het plan. Het is in theorie misschien mogelijk om huwelijken tussen intelligente mensen te stimuleren, maar dat hoeft

DOMMER nog geen gevolgen voor het kindertal te hebben. En het aantal kinderen is erg belangrijk in het kader van de eugenetica; als het even kan moet de hoeveelheid intelligente kinderen de hoeveelheid domme kinderen ruimschoots overtreffen. Bovendien zou de uitreiking en registratie van eugenetische certificaten veel administratieve rompslomp met

zich meebrengen. Het plan stierf daarom een stille dood. Francis Galton, zo heette de voornaamste pleitbezorger van deze eugenetica - het begrip is zelfs van hem afkomstig. In 1867 schreef deze tijdgenoot van Charles Darwin een boek getiteld 'The Hereditarian Genius' waarin hij de gedachten van Darwin

over evolutie op de mens probeerde toe te passen. Galton had een kolossale hoeveelheid stambomen verzameld van musici, dichters, legerleiders, staatsmannen, wetenschapsbeoefenaren, theologen en vele anderen. Wat bleek? Die ene theoloog of legerleider bleek zelden een uitzondering in de familie, maar had vaak verwanten die al evenzeer bij de pinken waren. Galton trok uit zijn overvloedige materiaal een ondubbelzinnige conclusie: intelligentie en andere vormen van voortreffelijkheid worden

wcs

SEPTEMBER/OKTOBER 1998

37

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1998

VU-Magazine | 492 Pagina's

VU Magazine 1998 - pagina 340

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1998

VU-Magazine | 492 Pagina's