VU Magazine 1998 - pagina 290

In Parijs staat het Mekka van het muziekonderzoek. Men speurt er onder meer naar klankbeleving maar onderzoekt ook de toepasbaarheid van computers in de muziek. Rondgang door een instelling waar men software met haast onbeperkte muzikale mogelijkheden ontwikkelt.

Plastk 1

violen H a r m Visser

58

wcs JULI/AL'CLS; Ls 1998

'Institute de Recherche Acoustique/ Musique' (Ircam) zo luidt de officiële benaming van de instelling in 1973 werd opgericht met als doel het verrichten van fundamenteel akoestisch onderzoek, en het exploreren en vernieuwen van alles wat met geluid te maken heeft. Ircam maakt deel uit van het Centre George Pompidou; het centrum voor beeldende kunst, dat de naam draag van zijn initiator, de oud-president van Frankrijk. Aanvankelijk waren de meeste Parijzenaars niet blij met deze erfenis - een hypermoderne kolos die eruit zag als een olieraffinaderij - gesitueerd op de plek waar ooit de vermaarde, van leven gonzende Parijse hallen stonden. Maar al gauw ontstond op het plein ervoor een enorme bedrijvigheid van straatmuzikanten, -tekenaars en -theatermakers en kwam de boel er toch weer tot leven. De naam werd al snel ingekort tot 'Le Centre' - uit de mond van een Parijzenaar klinkt dat bijna liefkozend en eraan gelieerd is inmiddels een van de belangrijkste muziekinstituten ter wereld, wat uit het oogpunt van het spreekwoordelijke Franse chauvinisme, ook niet niks is. Want bijna twmtig jaar lang, van 1973 tot 1992, is de vermaarde componist/ dirigent Pierre Boulez algemeen directeur van dit Ircam geweest. Thans zwaait de elektronisch componist Laurent Bayle er de baton. Boulez zag van meet af aan een grote toekomst weggelegd voor de computer als compositiegereedschap, muziekinstrument en klankmanipulator. Kortom, de computer werd een plaats toebedeeld als volwaardig lid van de muzikale gemeenschap. Zo'n vaart loopt het allemaal nog niet, althans niet in de 'serieuze' muziek. In de popmuziek daarentegen wordt allang naar hartelust van synthesizers, samplers en drumcomputers gebruik gemaakt. Toch zijn er steeds meer tekenen die erop duiden dat ook in de ernstige muziek de computer oprukt. Men kan er, voor het scherm gezeten, volledige composities mee produceren, bestaande klanken mee bewerken of van de grond af aan opbouwen. Daarnaast is het apparaat te gebruiken als virtueel muziekinstrument.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen