VU Magazine 1998 - pagina 223

In 1997 deed Labour-kandidaat Tony Blair bij de verkiezingen in het Verenigd Koninkrijk iets dergelijks. Simons; "De BBC is, net als de Nederlandse publieke omroep, verplicht om spotjes uit te zenden, en die duren daar nog tien minuten. In Nederland was dat vroeger ook zo, maar we hebben de duur onder invloed van de snelle montage van de moderne televisieprogramma's teruggebracht tot twee minuten. Dat kwam de politici goed uit. Het ontbrak hen steeds vaker aan grote verhalen en ideologische tegenstellingen om de kiezer te overtuigen. "Die spot van Blair werd uitgezonden op een tijdstip waarop normaliter het veelbekeken nieuwsprogramma de lucht inging. Uit onderzoek wisten ze bij Labour dat kijkers, op zoek naar het nieuws, ongeveer om de 45 seconden kwamen langszappen. De tekst van de spot hield rekening met dat zap-patroon en Blair zei daarom regelmatig hetzelfde, alleen steeds in andere woorden.

Zo zagen de kijkers in ieder geval het gezicht van Blair en misschien hoorden ze een paar programm.apunten." Om de vlot zappende kijker bij de les te houden, kregen de spotjes vaak ook een aansprekende vorm. Daarin zijn het niet de 'sprekende hoofden' van de politieke voorlieden die, zoals in de tijden van de verzuiling en de polarisatie, even in de huiskamer komen uitleggen hoe de wereld in elkaar zit en hoe ze die denken te verbeteren. Direct aansprekende en overbekende vormen zoals het sprookje en de soap moeten de aandacht vasthouden. In zijn boek beschrijft Simons een paar van die spotjes, die vanwege hun duur van twee minuten misschien beter clips zouden kunnen heten. 'Verder met Lubbers' van het CDA (1989) heeft weinig tekst, maar wel een geluidsband die het in beelden vertaalde succesverhaal van de kabinetten onder leiding van Ruud Lubbers met dramatische geluidseffecten begeleidt. De grijze beelden die de

deplorabele staat van het land illusteren in de tijd toen Lubbers nog niet aan het roer stond, krijgen sombere ondertonen. Ook als het mogelijke afscheid van Lubbers in beeld komt, wanneer de verkiezingen onverhoopt geen succes zouden opleveren, is de sfeer somber. De terugblik op de periode van de kabinetten onder Lubbers krijgt echter een heldere, vrolijke kleurstelling en een passende muzikale begeleiding. De slechte tijden waarin de kwade genius Den Uyl ongegeneerd geld over de balk smeet, liggen tenslotte achter ons. De jonge held Lubbers heeft bijtijds het heft in handen genomen en wist het kwaad te keren. Maar pas op, het land is wel bevrijd uit de rampzalige greep van de vijand, maar die is niet definitief verslagen en staat klaar om weer toe te slaan. Voor een 'ze leefden nog lang en gelukkig' is in de politieke spot geen plaats. Vandaar de schildering in grijze kleuren van een toekomst zonder Lubbers.

wcs

MEI/JUNI

1998

71

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen