Twaalfde Jaarverslag van de Vereeniging voor Hooger Onderwijs op Gereformeerde Grondslag - pagina 46
XLIV
Groen (een anti-revolutionnair!) zoo sprak over den Staat. Volgens hem was het een miskenning van het gezag der Overheid, om, gelijk Groen wilde, de bevoegdheid van den,Staat, met name in zake het onderwijs, ondergeschikt te maken aan de vrijheid van het volk in dezen. Veeleer bestond er geen vrijheid, dan wanneer en voorzoo\'er de St'kat haar schonk. Dat nn is het eigenlijke beginsel der revolutie, die iedere vrijheid ondergeschikt maakt aan het recht en belang van den Staat. Dit geldt ten opzichte van de Kerk; reeds Groen wees er op, dat in tegenstelling met het Eoomsche beginsel: de Staat onder de Kerk; en het Protestantsche beginsel: Kerk en Staat beide onder een hoogste levenswet — het moderne feitelijk is: de Kerk onder den Staat. Van de oude leuze: scheiding tusschen Kerk en Staat werd bij de jongste verkiezingen dan ook weinig meer gerept, waar de liberalen veeleer met Opzoomer van meening schijnen geworden te zijn^ dat de zelfstandigheid der Kerk gevaar oplevert voor den Staat. Dit geldt ten opzichte van het geweten, dat men gaarne vrijlaat — voor zoover het Staatsbelang dit gedoogt. Dit geldt ten opzichte van de opvoeding der kinderen, waarin men den ouders vrijheid gunt, nadat de Staat eerst heeft uitgemaakt wat zijn belang eischt; welk belang volgens maar al te velen meebrengen zou het oplossen van alle verscheidenheid van overtuiging in een kleurloos geheel. Het is daarom een leugen, dat de vrijheid een vrucht is der revolutie, waar juist deze het is, die in beginsel alle vrijheid rooft, en alle recht tot een gunst maakt, door den Staat verleend. Na aldus in het licht te hebben gesteld wat Groen onder de suprematie van den Staat verstond, stelde de spreker daartegenover, hoe de leer van het Goddelijk recht der Overheid, wel verre van, gelijk velen meenen, tot de Middeleeuwsche barbaarschheid en Oostersch despotisme terug te voeren, juist omgekeerd de vrijheid, die de revolutie bedreigt, beveiligt en redt. Immers wie het gezag der Overheid terugleidt tot God als bron, sterkt daarmede tevens elk ander recht door dienzelfden God verleend, met name het recht der Kerk, het gezag der ouders tegenover hun kroost, en het zelfstandig leven der maatschappij. Zelfs tegenstanders moesten Groen dan ook de eere geven, dat de vrijheden des volks geen ijveriger kampioen hadden dan hij. Vloeit hieruit eenerzijds voort, dat de Staat verplicht is het zelfstandig leven der maatschappij te eerbiedigen; anderzijds mag de Staat niet door de maatschappij overheerscht worden, veel minder een Averktuig Avorden van een enkele maatschappelijke groep. Gelijk door Lorenz von Stein zoo helder is aangetoond, splitst zich het volk in tal van groepen, Avier strcA'en is gericht op OA^ermeestering A^an de Staatsmacht, teneinde te bcAA'erken, dat
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1892
Jaarboeken | 189 Pagina's
![Twaalfde Jaarverslag van de Vereeniging voor Hooger Onderwijs op Gereformeerde Grondslag - pagina 46](https://geheugenvandevu.digibron.nl/images/generated/jaarboeken/twaalfde-jaarverslag-van-de-vereeniging-voor-hooger-onderwijs-op-gereformeerde-grondslag/1892/01/01/1-thumbnail.jpg)