Studentenalmanak 1898 - pagina 92
9
Daar heb ik niet geweten met mijn verstand, doch begrepen
bij intuïtie, dat niet de stof den mensch vormt, maar de geest.
Vaag doemt nog voor mij op een onbestemd iets van een
stoet van sombere, zwarte mannen, en van een rijtuig, waarin
ik reed, en van m'n moeder, dat ze schreide, zacht en klagend,
toen het kleine, met zwart doodslakcn gedekte kistje werd
uitgedragen.
Vaag óók, dat ik neerzag in een diepen, zwarten kuil,
en dat droef en hol neersloegen op de kist de schoppen
zand
En dat ik, thuisgekomen, platen heb gekeken uit een boek.
EZDRAS.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1898
Studentenalmanak | 138 Pagina's
![Studentenalmanak 1898 - pagina 92](https://geheugenvandevu.digibron.nl/images/generated/studentenalmanak/studentenalmanak-1898/1898/01/01/1-thumbnail.jpg)
Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1898
Studentenalmanak | 138 Pagina's