Omstreden normalisering - pagina 155
Hoe de Vrije Univseriteit veranderde in de lange jaren zeventig
eind jaren zestig, voor zover valt na te gaan, geen communistische stu-
denten. De CPN staat mijlenver af van de VU die ondanks haar Am-
sterdamse wortels weinig verbindingen heeft met linkse bewegingen.
VU-studenten die actief zijn in SVB en KrU hebben weinig op met de
CPN. Ernsting, SVB-activist van het eerste uur en in de jaren tachtig
als CPN'er gekozen in de Tweede Kamer, wordt in 1971 namens de Ka-
bouterpartij lid van de Amsterdamse gemeenteraad. Niet bepaald een
beweging waarvoor de CPN sympathie heeft.
De KRAK-groep, verantwoordelijk voor de heroprichting van de
SRVU, vindt - zoals we in vorige hoofdstuk zagen - dat de SRVU als
politieke vakbond een onafhankelijke politieke koers moet volgen.
Met argwaan kijken ze naar de invloed die de CPN op de ASVA heeft.
Feit is dat in de loop van de jaren zeventig nogal wat SRVU-kaderleden
zich bij de CPN aansluiten. Begin 1973 studeren er aan de VU, volgens
opgave van de BVD, 30 CPN-leden, waarvan er 25 Sociale wetenschap-
pen studeren, waaronder 15 Sociologie.'*'' Dat aantal loopt in de daarop
volgende jaren verder op. Hierdoor worden inbreng en invloed van
'de' partij meer en meer voelbaar, overigens lang niet altijd zichtbaar.
De motieven om lid te worden lopen uiteen. Er zijn studenten die zich
aansluiten vanwege de praktische oriƫntatie van de CPN op strijd en
resultaat. Er zijn ook studenten die, zelf niet afkomstig uit de arbei-
dersklasse, een bijna religieuze hang hiernaar hebben,met de CPN als
een van de meest vooraanstaande organisaties vanwege haar antifas-
cistische rol tijdens de oorlogsjaren - daar willen ze bij horen. En er
zijn studenten die lid worden om de partij van binnenuit te verande-
ren.47 Velen gaan arbeideristisch spreken - de 'stukken strijd' vliegen
in het rond - en proberen symbolen en rituelen van de (stedelijke) ar-
beidersklasse te adapteren.'**
De antifascistische achtergrond van zijn gereformeerde generatiege-
noten verl<laart, aldus voormalig Rode Eenheder HenkJan van Vliet in
2011, de keuze van een groep activisten voor de CPN. ARP en CPN wa-
ren immers de centrale partijen in'het Verzet'. Het antifascisme zou een
mentale brug tussen beide groeperingen hebben gelegd.'*' Een inte-
ressante gedachte, maar in de stukken van toen is hierover weinig te-
rug te vinden. Historicus H.W. von der Dunk maakt in 1986 een intrige-
rende opmerking die wellicht beter verklaart waarom bij sommige
studentenactivisten de CPN in beeld kwam: na provo hebben ook neo-
marxistische studenten de Tweede Wereldoorlog herontdekt en ver-
volgens'een quasi analoge constellatie met bezetting en antifascisme
153
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 2013
Publicaties VU-geschiedenis | 388 Pagina's
![Omstreden normalisering - pagina 155](https://geheugenvandevu.digibron.nl/images/generated/publicaties-vu-geschiedenis/omstreden-normalisering/2013/01/01/1-thumbnail.jpg)
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 2013
Publicaties VU-geschiedenis | 388 Pagina's