Omstreden normalisering - pagina 306
Hoe de Vrije Univseriteit veranderde in de lange jaren zeventig
6. Ook activisten genormaliseerd
Toch is voor mij de euforie van die jaren en het inzicht dat
veranderen leuk is en niet bedreigend nog steeds belangrijk.
Victor Rutgers''''
We zijn inmiddels zo'n veertig jaar verder. Vele studentenactivisten
hebben na hun afstuderen een lange mars door de instituties ge
maakt."*' Velen hebben respectabele posities verworven in staatsappa
raten, maatschappelijke instellingen, ondernemingen, vakbonden, in
de journalistiek, in adviesraden, aan universiteiten, hogescholen en
kennisinstituten en bij adviesbureaus. Sommigen hebben het zelfstan
dig ondernemerschap ontdekt. Slechts een beperkt aantal is (tijdelijk)
beroepspoliticus geworden. Een enkeling heeft zich nooit gewaagd
aan de mars door de instituties en is in de marge van het maatschap
pelijke leven gebleven. Velen vervullen bestuurlijke functies in het
maatschappelijk middenveld. Het toenmalige dominante vakbonds
perspectief is uit het leven van vrijwel iedereen verdwenen.
Ook voor deze activistische generatie waren de studentenjaren for
matieve jaren. Jaren met impact op de vorming van ieders identiteit en
subjectiviteit. Gebroken werd met tradities en gewoonten, nieuwe
praktijken en gewoonten werden beproefd, experimenten gedaan.
Een enkeling dacht bezig te zijn met het creëren van een nieuw mens.
Marius Ernsting in een terugblik: 'Als iets ons verweten kan worden
dan is het de grenzeloze naïviteit die ons deed geloven dat onze bewe
ging over de hele linie ook meer mens zou opleveren.''''' Nijmegenaar
Jos van der Lans kijkt tamelijk relativerend terug op de formatieve ja
ren, om niet te zeggen prozaïsch: 'Meer dan we toen zelf wilden toege
ven deden we in die jaren eigenlijk hetzelfde als de studentencorpora
die we toen zo verachten: we oefenden voor later. We waren de nieuwe
elite in wording.' Utrechtenaar Lex Heerma van Voss komt met een
zelfde evaluatie. Het doel was anders, maar een activistencarrière tij
dens de studie had voor hem eenzelfde soort vanzelfsprekendheid als
een corpslidmaatschap een generatie eerder.'^
Deze relativeringen laten onverlet dat vele activisten discontinuïtei
ten en ongemakken in hun persoonlijkheidsvorming hebben ervaren.
Jan Sanne Mulder, SRVUvoorzitter in 1977 1978, wijt dit aan het feit
dat de ontwikkeling van subjectiviteit een sterk politieke dimensie
had, die tot diep in de jaren zeventig vaak gepaard ging met een forse
304
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 2013
Publicaties VU-geschiedenis | 388 Pagina's
![Omstreden normalisering - pagina 306](https://geheugenvandevu.digibron.nl/images/generated/publicaties-vu-geschiedenis/omstreden-normalisering/2013/01/01/1-thumbnail.jpg)
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 2013
Publicaties VU-geschiedenis | 388 Pagina's