E voto Dordraceno - pagina 285
ZONDAG
wand gemaald vinden
juist
HOOFDSTUK
XI.
op dezelfde wijze
273
IV.
als
waarop men
in
Rome's
kerk de beelden der heiligen schildert.
Ook onze waren een
kerken mogen dus wel op haar hoede
Haar was in
zijn.
tijdlang „de leeraars" en de „dominolatrie"
„heiligen" het laatst
eeuw zóó ver voortgewoekerd, dat ze grensde aan afgoderij. Nu nog ziet men maar al te veel hoe vooral jeugdige, bezielde predikers, met name in sommige kringen van vrouwen, met zulk een alle perk en maat te boven gaande vereering worden aangezien en aangestaard, dat de vraag of hierin ook gezondigd wierd, reeds ophield een vraag te zijn. In andere kringen weer wordt met reeds afgestorven leeraars van hoogen naam en met bekende oude schrijvers een soort vereering gedreven, die evenmin der vorige
altoos de juiste grenzen weet te eerbiedigen, en zeer stellig door Brakel,
Comrie en wie er meer zijn, zoo ze uit hun graven konden opstaan, zou bestreden worden. Zelfs bij mannen, die eerst kortelings overleden, gelijk in sommige kringen van den kostelijken leeraar uit Smijtegelt,
Elberfeld,
is
dit
kwaad
kennelijk.
En
door altoos voor de eere Gods
juist
niet neer te
dat niettegenstaande deze te
roepen en den mensch
mannen in
zijn
werpen de harten hadden veroverd.
Doch ook buiten den kring der leeraars is hier veel brandstof voor het kwade vuur aanwezig. Of worden niet sommige vaders en moeders in Christus in meer dan één kring hooggeschat op een wijze, die hun
moet schaden? Hecht men
ziel
niet
soms aan de keur van menschen op een
wijze, die toont dat de vrijheid
van den Christenmensch die alleen naar bij aanvrage om de voorbidding
zijn
God
vraagt, ontbreekt? Sluipt er niet
der gemeente vaak een afgodisch begrip
een
magische
kracht
school? Ziet
men
in,
niet
alsof
in
die voorbiddinge
almeer een bemoeiing, een
bezig zijn van onzen geest met de dooden toenemen, die allengs een bedenkelijk karakter erlangt? Hoe verschillen niet onze huidige begrafenissen van den eenvoud onzer Vaderen?
Wie denkt op onze smakeloos
pronkerige, opgesmukte en wanstaltig opgesierde begraafplaatsen nog aan
den ernst des doods en dien toorn des Heeren, waardoor ons kwijnend En alsof zelfs de grenslijn van het graf deze vaart nog niet stuiten kon, wat vindt men niet ook in Protestantsche kringen vaak een sentimenteel voortleven van den geest in een ingebeelde gemeenschap met uitgedragen dooden. Altegader ziekelijke afdolingen die ten leste tot de zonde der Spiritisten hebben geleid, en de gebondenen van harte verlokt, om met Saul naar Endor te gaan en zich te vergasten aan het oproepen van gestorven geesten. leven vergaat?
Dit alles nu
E
Voto
I
ligt
op één
lijn
met
de
heiligen-vereering
van
Rome. 18
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1892
Abraham Kuyper Collection | 512 Pagina's
![E voto Dordraceno - pagina 285](https://geheugenvandevu.digibron.nl/images/generated/abraham-kuyper-collection/e-voto-dordraceno/1892/01/01/1-thumbnail.jpg)
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1892
Abraham Kuyper Collection | 512 Pagina's