Omstreden normalisering - pagina 122
Hoe de Vrije Univseriteit veranderde in de lange jaren zeventig
ke bewustwording. Het behalen van aansprekende resultaten op con-
crete belangen zal het proces van politieke bewustwording aanzienlijk
versnellen. Zo is de aanname.
De politieke vakbond moet een eind maken aan de versplintering
die de studentenbeweging in alle steden heeft geteisterd, misschien
nog wel het meest aan de rode GU met zijn Karl Marx Fanclubs, KMG,
de BUP's en nog veel meer.'^ De latere ASVA-voorzitter Constant
Vecht noemt eind 1970, met veel gevoel voor pathetiek, de politieke
vakbond een historisch uniek model: politiek syndicale activiteiten en
zuiver politieke bewustwording vormen tezamen de hoofdmoot van
de werkzaamheden van de politieke vakbond." Bij zijn aantreden als
ASVA-voorzitter begin 1971 maakt Vecht glashelder dat er in de ASVA
als politieke vakbond van studenten geen plaats is voor links-radicale
groepen als BUP's, KMG's en MLS. De Rode Eenheden van de GU
moeten zich omvormen tot ASVA-kernen in de faculteiten en daar-
mee uitdrukking geven aan de hernieuwde op politieke eenheid ge-
richte ASVA.5* Na een harde en soms onfrisse strijd winnen de aan-
hangers van het model van de politieke vakbond het pleit binnen de
ASVA. De radikalinski worden geroyeerd.^^ Het proces om het contact
met de meerderheid van de studenten te herstellen kan beginnen en de
belangenstrijd komt weer in het centrum van de activiteiten te staan,
wat niet veel later zichtbaar wordt in de coUegegeldboycot.
De CPN lijkt een bepalende rol te hebben gespeeld in de wording van
de politieke vakbond van studenten met de ASVA en (en in mindere
mate de Gronstra) als kernorganisatie. Eind 1971 stelt VU-Rode Een-
heder Ton Kee nuchter vast dat op de CPN georiënteerde studenten-
groeperingen - veelal ouderejaars SVB'ers - de strijd binnen de ASVA
hebben gewonnen.'^ Communisten als Rudi van der Velde (afkomstig
uit een CPN-gezin, mede-oprichter van de SVB, actief binnen Pericles
- naar verluidt de bedenker van de leus 'Pak Veringa voordat hij ons
pakt'5* - en in de jaren zeventig wethouder in Amsterdam), André de
Leeuw (psychiater; noemt VU-bestuur stoottroepen van confessione-
le reactionairen)^" en Paul Verhey (zoon van Amsterdams communis-
tische wethouder, Maagdenhuisbezetter, voorzitter van de ASVA) on-
derhouden goede contacten met veel SVB-studenten. Vecht noteert in
zijn herinneringen dat het boekje Wat te doen?van Lenin vele radicale
studenten de weg heeft gewezen. Hij snapte na lezing hiervan waarom
spontaan begonnen revolutionaire processen, zoals de Maagdenhuis-
bezetting, slechts op gang kunnen worden gehouden door een politiek
120
V
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 2013
Publicaties VU-geschiedenis | 388 Pagina's
![Omstreden normalisering - pagina 122](https://geheugenvandevu.digibron.nl/images/generated/publicaties-vu-geschiedenis/omstreden-normalisering/2013/01/01/1-thumbnail.jpg)
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 2013
Publicaties VU-geschiedenis | 388 Pagina's