Omstreden normalisering - pagina 309
Hoe de Vrije Univseriteit veranderde in de lange jaren zeventig
commissies uiten terechte zorg over kwaliteit, relevantie en Bildung-
kracht van het hoger onderwijs en onderzoek. Een (romantisch) ver-
langen naar toen is wellicht begrijpelijk, maar past niet erg bij de
maatschappelijke contexten die ingrijpend zijn veranderd. Het aantal
studenten is fors blijven stijgen. Hun aanspraken (leerrechten) zijn
vergaand ingesnoerd. Het institutionele landschap is met de emanci-
patie van het hbo (en het mbo) ingrijpend vernieuwd. De student als
een duidelijk te onderscheiden sociale categorie is vrijwel verdwenen
en is in vergaande mate opgegaan in de meer diffuse sociale categorie
'studerende jongere'. Studenten lijken toenemend op 'de niet-stude-
renden van toen'.*' Toch zijn er nog altijd betekenisvolle leefomgevin-
gen die verbonden zijn met het student-zijn. Corporale studentenver-
enigingen bloeien en groeien zelfs weer. Ook faculteitsgroepen en
studieverenigingen hebben hun bestaansrecht gehouden. Ze vervul-
len vooral een sociale functie met wat 'studierandjes', zoals studierei-
zen, lezingen, congressen en korting op boeken). VU-faculteitsgroe-
pen als VSPVU, MFVU en Merlijn bestaan nog altijd; Mundus en
Hilaritas niet meer.
De SRVU, verbonden met de LSVb, bestaat nog altijd, maar is niet
meer de grootste, dat is de VUSO. De LSVb houdt het inmiddels al
veel langer vol dan haar voorgangers LOG en SVB. Op de meeste
speelvelden zijn de studentenorganisaties echter slechts in bescheiden
mate actief Een enkele keer wordt er gedemonstreerd. Zelfs hooglera-
ren hebben het demonstratiewapen ontdekt: januari 2011 wordt er op
een bijzondere wijze gedemonstreerd in Den Haag. In een stoet van
treurnis protesteerden zo'n duizend hoogleraren met de rectoren van
alle universiteiten aan kop tegen het beleid van staatssecretaris Halbe
Zijlstra. Spandoeken ontbraken en er werden geen leuzen geroepen.
De SRVU gaf de demonstrerende VU-hoogleraren een spandoek mee
met de tekst: 'We zijn het nog niet verleerd.'*'''
De tijden zijn veranderd, maar ook weer niet. Hilde de Ridder-Sy-
moens, VU-hoogleraar Middeleeuwse geschiedenis, schreefbegin van de
nieuwe eeuw in haar afscheidsrede dat het hoger onderwijs in Europa
nog steeds geen evenwicht heeft gevonden tussen de oude waarden van
de elitaire Humboldtiaanse universiteit en de eisen die aan een massa-
universiteit, bevolkt door studenten met de meest diverse achtergron-
den, gesteld worden. Zolang we in Europa de discussie tussen oud (lees
elite-universiteit) en nieuw (lees massa-universiteit) niet willen of dur-
ven voeren en tegelijkertijd blijven vasthouden aan oude en nieuwe idea-
len, komt er geen oplossing voor de malaise die misschien niet bij de aca-
307
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 2013
Publicaties VU-geschiedenis | 388 Pagina's
![Omstreden normalisering - pagina 309](https://geheugenvandevu.digibron.nl/images/generated/publicaties-vu-geschiedenis/omstreden-normalisering/2013/01/01/1-thumbnail.jpg)
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 2013
Publicaties VU-geschiedenis | 388 Pagina's