Om de oude wereldzee - pagina 144
Het raadsel van den Islam - Het land der Pharao's - Soedan - De Hellenen - Sicilie - Het protectoraat van Tunis - De Algerijnsche kolonie - Marokko - Spanje - Portugal
HET LAND DER PHARAO's.
126
in
der heerschers tegen vreemde overmacht toch steeds
verzet
dit
ook het
besef, dat
Egypte van te gewichtige beteekenis was,
Vilavet behandeld te worden, en recht had onder de Staten
om
als
meè
te
Zeker nationaal besef heeft den Egj'ptenaar nooit begeven.
tellen.
kon het moeilijk anders, of de steeds klimmende belangdie heel Europa's geleerde wereld in Egypte s oudheid
Bovendien stelling,
openbaarde, reeds
en die steeds meer tot de conclusie leidde, dat Egypte
aan het hoofd
der cultuur stond, toen
de later opgekomen
volken nog sliepen, bracht teweeg, dat de Egyptenaren zich steeds meer gingen voelen en zich steeds minder in de rol van ingelijfde natie voegen konden. Zelfs de zoo nauwe aanraking met het Britsche gouvernement liet niet na dien trek sterker te doen uitkomen. Eerbiedigde Engeland schier overal de nationale traditiën van zijn
wingewesten,
waarom moest dan aan
het zooveel hooger staande
volk van Egypte zijn recht op meespreken onthouden woi'den. in Canada, Australië en
aan de Kaap eigener beweging door Engeland
was toegestaan, waarom moest
dit
aan een land van zoo eeuwenoude
cultuur als Egypte, tegen alle recht en reden
Formeel schonk in
zelfs
Wat
geen enkele rechtstitel
worden onthouden? aan het Britsche Rijk
in,
Egypte het zeggensschap. Egypte was nog steeds
het land van den Khedive.
in formeelen zin
Waarom moest dan ongemerkt elke zweem
van onafhankelijkheid aan Egypte ontnomen worden? Het is zoo, de Britsche administratie was administratief en economisch aan Egypte ten zegen geweest. Er was een vroeger ongekende welvaart opgebloeid. Al het volk was rijker geworden, en de dagloonen van de Fellah s waren aanmerkelijk verhoogd. Maar wie waande dat dit de Egyptenaars gedwee zou maken, vergiste zich. Meerdere welvaart verhoogt het zelfgevoel. De dankbaarheid jegens dere te
van
welvaart brengt, begint
verflauwen.
Wat men
hen geleerd,
al
hem
die deze meer-
spoedig in dit verhoogde zelfgevoel
de Engelschen heeft zien doen, en alzoo
waarom zou men
het straks niet evengoed zelf
kunnen doen ? De leerling is er steeds op uit, zijn leermeester straks overbodig te maken. Zelfs in Engeland waren er meer dan eens stemmen opgegaan, die om meerdere vrijlating van het Egyptische volk riepen; en zonder nu aan het schrijven van Blunt, die, met Gregory, Arabi Pacha ter zijde stond, te zeer te hechten, kan een stem als die
van Dicey in
zijn Story
of the Khediviate en in zijn The Egypt
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1907
Abraham Kuyper Collection | 590 Pagina's
![Om de oude wereldzee - pagina 144](https://geheugenvandevu.digibron.nl/images/generated/abraham-kuyper-collection/om-de-oude-wereldzee/1907/01/01/1-thumbnail.jpg)
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1907
Abraham Kuyper Collection | 590 Pagina's