VU Magazine 1993 - pagina 137
Z O C H T men. Toen hij de ouders en broers van de patiënte erbij betrok, kon er een beslissing genomen worden. Psychiater E. van Meekeren, organisator van het symposium, vindt dat kennis van andere culturen de kijk op de eigen cultuur verbreedt. Dat is precies de gedachte die het symposiumverslag oproept.
De genoemde voorbeelden inspireren tot kritische vragen over onze eigen cultuur. Die geheugentestjes (Wanneer bent u geboren? Wanneer bent u getrouwd? Hoe heet de koningin?), zijn dat wel zulke onfeilbare meetinstrumenten, ook als ze aan Nederlanders worden voorgelegd? En die autonomie van het individu, dat zelf te allen tijde kan kiezen hoe hij zijn leven invult, is dat niet een te rooskleurig ideaal? Of is het juist goed om zo'n ideaal na te streven? Had de psychiater net zo lang geduld moeten hebben en uitleg moeten geven over de verschillende behandelmethodes tot dat Marokkaanse meisje zelf kon kiezen? (RB)
kers', de orthomanuele therapeuten die in de wervelkolom op zoek gaan naar misstanden die ze vervolgens eigenhandig rechtzetten. Of eigenlijk richtte Van Linges boosheid zich op de overheid en de ziektekostenverzekeraars, die bereid zijn de kosten van een bezoek aan een kraker te vergoeden, terwijl er nooit enig wetenschappelijk bewijs is geleverd voor het nut van zo'n bezoek. Het geld dat naar die krakers gaat kan beter besteed worden, volgens Van Linge. In Rotterdam moeten patiënten die een nieuwe heup nodig hebben gemiddeld een jaar lang wachten tot ze aan de beurt zijn voor een operatie. Een jaar lang rond blijven lopen met een versleten heup kan zoveel schade veroorzaken aan andere botten, dat een patiënt voorgoed in een rolstoel terecht kan komen. En daar helpt geen kraker meer aan.
Krakers Er is weer herrie rond de alternatieve geneeskunde. Broodnijd, oprechte verontwaardiging of allebei? Prof. B. van Linge, hoogleraar orthopedie aan de Erasmusuniversiteit, haalde in zijn afscheidsrede uit naar de 'kra-
Een nieuwe heup is een kostenbesparende operatie, dat is wèl wetenschappelijk aangetoond, zei Van Linge. Mensen kunnen zich weer stukken beter zelf redden. Zo besparen we op gezinszorg, alfa-hulp en wijkverpleging. (RB)
Depressief Een klassiek kip-of-ei probleem, daar probeerde drs. J. Gerlsma een oplossing voor te vinden. Het gaat om depressieve patiënten die negatieve herinneringen hebben aan hun jeugd. Hebben zij die gedachten omdat ze depressief zijn, waardoor alles
wat zij ooit hebben meegemaakt in een grauw daglicht komt te staan? Of is het andersom, en zijn die mensen door hun slechte jeugd depressief geworden? Gerlsma onderzocht in een studie waarop zij aan de Rijks Universiteit Groningen promoveerde, de relatie tussen gemoedstoestand en jeugdherinneringen bij mensen uit de 'gewone' bevolking en bij angstige en depressieve patiënten. De gangbare theorie is dat wanneer de aard van de stemming verandert, ook de herinneringen veranderen. Het blijkt echter dat de gemoedstoestand nauwelijks enige invloed heeft op de aard van de jeugdherinneringen, zowel bij de 'gewonen' als bij de depressieven. Als die depressieven in een wat vrolijker gemoedstoestand verkeerden, waren hun gedachten over hun ouders en opvoeding nauwelijks an-
ders. Het idee dat depressiviteit elke herinnering grijs kleurt, klopt dus niet. Vervolgens keek Gerlsma naar opvattingen binnen één gezin. Daaruit blijkt dat gezinsleden zeer verschillend tegen de opvoeding aankijken. Psychiatrische patiënten herinneren zich minder ouderlijke warmte en steun en meer afwijzing dan hun gezonde broers en zusters. Gerlsma houdt de mogelijkheid open of die verschillen verklaard kunnen worden door verschillend gedrag of door verschillen in interpretatie door de kinderen. Is de kip-of-ei kwestie nu opgelost? Het lijkt er wel op. De rol van de ouders is doorslaggevend in het ontstaan van psychische klachten, is de zich onontkoombaar opdringende conclusie. Of je zou moeten aannemen dat de kinderen van jongsaf aan al een depressieve aanleg hadden, waardoor de ouders in hun ogen sowieso weinig goeds konden doen. De knoop is nog niet definitief doorgehakt, (KN)
ILLUSTRATIES AAD MEIJER
v u MAGAZINE APRIL 1993
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1993
VU-Magazine | 484 Pagina's
![VU Magazine 1993 - pagina 137](https://geheugenvandevu.digibron.nl/images/generated/vu-magazine/vu-magazine-1993/1993/01/01/1-thumbnail.jpg)