Omstreden normalisering - pagina 99
Hoe de Vrije Univseriteit veranderde in de lange jaren zeventig
De KrU staat niet alleen in haar kritiek op de voorstellen van Maris en
Posthumus. VU-rector De Gaay Fortman noemt als kernbezwaren te-
gen het rapport Maris dat de autocratische bestuursvorm en de ver-
antwoordingsplicht van het bestuur uitsluitend naar de minister en
niet naar beneden, naar de bestuurden ('hiërarchie') gericht zijn. Ook
bekritiseert hij het voorstel dat de decaan uitsluitend verantwoording
verschuldigd is aan het universiteitsbestuur, en niet aan zijn faculteit,
dat wil zeggen, de zittende hoogleraren. Voorts betreurt hij dat er geen
ruimte wordt gegeven aan inspraak en medeverantwoordelijkheid
voor wetenschappelijke staf en studenten.'^^ j^g^ valt te begrijpen dat
de voorstellen van de commissie Maris op veel verzet stuiten in krin-
gen van hoogleraren. De voorstellen staan lijnrecht tegenover wat bin-
nen universitaire kringen als wenselijke bestuursvormen worden ge-
zien.'^4 Daar komt bij dat de timing bijzonder slecht is. De tijdsgeest
leent zich, aldus De Gaay Fortman, absoluut niet voor een pleidooi
voor een 'autocratisch hiërarchisch opgebouwd bestuursapparaat'.^^'
Hij noemt het 'psychologisch onverklaarbaar dat een aantal vooraan-
staande Nederlanders hun eigen tijd zo heeft kunnen misverstaan.''^*
De Gaay Fortman heeft dat goed aangevoeld. De Academische Raad,
de opdrachtgever van de commissie Maris, wijst de voorstellen dan
ook resoluut af.
Toch breekt, als gezegd, de revolte aan de universiteiten in mei 1969
relatief onverwacht uit. Er is, heel opmerkelijk, geen kernorganisatie
nodig om studentenmassa's te mobiliseren. De idee van de KrU is -
voor even - voldoende krachtig om grote groepen studenten en stafle-
den op de been te krijgen. Socioloog Jacques Janssen noteert:
De meimaand van 1969 is het toneel van waarlijk massale bijeen-
komsten. Zeker tien- tot twintigduizend studenten zijn dan in de
weer voor een democratische universiteit. Studentenleiders heb-
ben een overvolle dagtaak aan het voorzitten van massameetings,
het organiseren van bezettingen, het onderhouden van de onder-
linge kontakten, het uitgeven van persverklaringen en - vooral -
het uitstippelen van de juiste strategie. Eén trapje lager in de hië-
rarchie krioelen de werkmieren: ze organiseren geluidsinstallaties,
megafoons, papier, stencilmachines, en ze (of beter gezegd: 'zij')
slepen broodjes aan. Ten slotte de grote meute waarvoor het fes-
tijn georganiseerd wordt: die bepaalt haar activiteit voornamelijk
tot het massaal aanwezig zijn en het betuigen van bijval.'^^
97
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 2013
Publicaties VU-geschiedenis | 388 Pagina's
![Omstreden normalisering - pagina 99](https://geheugenvandevu.digibron.nl/images/generated/publicaties-vu-geschiedenis/omstreden-normalisering/2013/01/01/1-thumbnail.jpg)
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 2013
Publicaties VU-geschiedenis | 388 Pagina's