Omstreden normalisering - pagina 311
Hoe de Vrije Univseriteit veranderde in de lange jaren zeventig
Zo wordt de VU, in het creatieve, eigenzinnige, onafhankelijke,
tikkeltje anarchistische, tolerante en gastvrije Amsterdam,
middelpunt van alles wat hunkert naar een betere wereld. Niet
naar een dure Audi of BMW; die studenten moeten ergens
anders zijn. Die missen we dan, jammer. Sterker: die willen we
niet eens. Opgehoepeld! Al die briljantjes van die
topuniversiteiten waar wij zo tegenop kijken; tjonge, tjonge wat
waren ze creatiefin het bedenken van door niemand meer te
volgen financiƫle producten en constructies. Maar zonder een
greintje maatschappelijk verantwoordelijkheidsbesef en geen
benul van waar het om gaat! Moven!*^
In het verlengde van het pleidooi van Siersma zou ik willen betogen
dat de tijd rijp is voor universiteiten die tegenspraak organiseren, die
een beetje abnormaal willen zijn. Misschien moeten onze genormali-
seerde universiteiten transformeren naar universiteiten abnormale su-
perieure met een nieuwe abnormale elite. Het elitebegrip verdient her-
waardering, vindt ook Hugues Boekraad, ooit voorman van de KrU:
In 1968 zetten we tegenover het elitebegrip een radicaal gelijk-
heidsdenken in. Het was een kristallisatie van een maatschappe-
lijk-culturele verandering, maar een die zichzelf vooral zag als
politieke voorhoede en een blinde vlek had voor het feit dat ze
een culturele beweging was. Wij wezen de elite af en verzuimden
daarvoor in de plaats een nieuw elitebegrip te stellen, of haar rol
in een democratische samenleving opnieuw te doordenken. Het
afschaffen van taboes, grenzen en verbodsbepalingen is niet vol-
doende om een nieuwe cultuur te doen ontstaan.''^
Met dit boek heb ik mijn bijdrage wUlen leveren aan het verkrijgen van
een meer geobjectiveerd beeld over de rol van de studentenbeweging in
de lange jaren zeventig aan de VU, en daarmee ook aan het debat over
het 'goede van toen', over 'de aberraties', over drijfveren en inspannin-
gen in tijden van massificatie en 'normalisering'. Daarmee wil ik in alle
bescheidenheid een impuls geven aan het herwaarderen van antithe-
tisch waardengedreven handelen, aan een universiteit met dwarslig-
gers. In de wetenschap dat de geschiedenis zich niet steeds herhaalt, zo-
als Hegel ooit schreef, en al helemaal niet - zoals Marx in De Achttiende
Brumaire van Louis Bonaparte in reactie op Hegel noteerde - 'de ene
keer als tragedie, de andere keer als klucht.' Maar wel in de overtuiging
dat er veel te leren valt van geschiedenissen.^"
309
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 2013
Publicaties VU-geschiedenis | 388 Pagina's
![Omstreden normalisering - pagina 311](https://geheugenvandevu.digibron.nl/images/generated/publicaties-vu-geschiedenis/omstreden-normalisering/2013/01/01/1-thumbnail.jpg)
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 2013
Publicaties VU-geschiedenis | 388 Pagina's