Van het kerkelijk ambt - pagina 44
Gereformeerde Stemmen.
42
Toch
den grond
Rome
noch Gereformeerd. Het
de ordening van den
een sacrament
waar
afwezig
is.
eert,
En de
eenzijdig
Romes wereldkerk komt door
tot
gelijke slot-
zich leiden door een onheihgen
hij, laat
geest.
Wie dan
toch leeraar zijn wil
en een dwaalleeraar,
leeraar,
sacrament
kring niet voegt, zoo
zijn
bij
denkt
met
van
spiritualisme
som. Wie zich
priester
Separatist, die het alleen-
groepje overbrengt,
zijn eigen
is
is
op aarde niet een macht naast of tegenover Koning Jezus is, maar zijn eigen gebied, een
anders was
van
standpunt
af het
daarentegen van meet die oordeelden
hen,
waardigheden der wereld ontleend. Ze hoort Christus' kerk niet thuis; en als Paulus zich noemt „een gezant van Christus wege", gansch
is
dezen scherp en al
Maar dien verkeerden naam nu daargezoo is toch elk bedienaar des Woords
laten,
opzicht te
juist
onderscheiden worden,
hem
tot
dan wel met betrekking
dragen,
tot hen,
schap
Nemen we
Een bedienaar des Woords meente niet een
ganger;
is
voor de ge-
maar
heerschappijvoerder,
hij
is
met een
niet een
is
religieus voor-
deelnemend persoon,
leed en verdriet ingaat;
in
niet
een hulpdiaken, die wat geld voor armen
aller
Veel doen.
o.
van Er
is
alles
dit
een
ligt
moet
ook
hij
oneindige
Maar
het herdersambt.
in
het ambtelijke niet, want dat
Christens
mogen
met genoemd.
heeft
Ten
vorstelijke
boodschappers
alzoo,
Neen, het ambtelijke onderscheiding
Woord aan daarom
onrechte zeiden we.
aan
maar
volk,
zijn
alleen
aan
een
vreemde mogendheid of aan een koning die met hem op eenigszins gelijken voet staat. De keizer van Rusland zendt een ambassadeur aan den keizer van Duitschland; maar niet aan den stedelijken raad van Moskou, en zelfs niet aan een kleinen vorst als den koning van Denemarken. Een ambassadeur zendt een koning aan een anderen koning, over wien hij niets te zeggen heeft, en met wien hij op voet van gelijkheid onderhandelt. Daarentegen aan zijn eigen volk, aan zijn onderdanen,
gebieden sadeur,
aan
heeft,
maar
degenen, zendt
hij
over
wie
hij
te
nooit een ambas-
alleen een ambtsdrager, die zijn
bevelen mededeelt.
En
overmits nu de kerk
te
is hij
is
ambt voor
zeggen namens
slechts
mij
stee
er
dan ook, dat
vervalscht
dan mag en
weet
zijn
inzooverre autoriteit
Want merk
van het Woord
inhoudt,
bedient.
hem dan Woord komt
bezitten, als het bij
blijft.
bij
En
Koning.
Woord
ook tot een bediening van dat en
Hij in
heeft het
Hij
zijn
het alleen, die het
mag
en
bezit
ieder
uitsluitend in zijn
van anderen.
Juist hieruit echter volgt
Immers, een koning zendt een ambassadeur niet
toch,
Dat moet ieder naar vergedrongen door de liefde
last gelegen. Hij heeft een opdracht.
vergelijking
is
en der
plicht.
hoewel zeer ten
manier van
zijn
eisch
Christi, volbrengen.
bij
hij is
opzamelt.
de overbrenger van een boodschap, een gezant, een ambassadeur gelijk men het weleens, onrechte,
te
die
dat
het laatste het eerst.
aan
vertoonen en te bedienen.
te
ontferming
die zich aan zijn dienst onderwerpen.
om
zegelen van deze zijn bood-
de
en
zeggen,
het draagt of beweert
die
Konings wege
's
kerk de boodschap zijns Heeren aan
Een predikant
naar gelang het ambt genomen wierd met
een ambassadeur
anders dan
iets
bedoeld.
naar het Woord.
Voor hen toch was de zaak niet met één kort oordeel uit te maken, maar moest te
nooit
in
de Geheel
voert
men
kwade spreekwijs, alsof een bedienaar des Woords een ambassadeur ware, moeten invoeren. Ze prikkelt de hoogheid. Ze geeft inbeeldingen des harten. Ze is aan de hooge
een gezondene van
al.
heerschappij
hij
bevel geeft, had
hij
die
dwaal-
geen leeraar
waarover
volk,
waaraan
en
kent natuurlijk geen
dusgenaanide
dit
zaligmakend begrip zijn
in
Roomsch-hiêrarchisch, en buiten
dat
priester,
op
is
het standpunt van den Separatist.
Rome, als
noch
standpunt
zonderling
dit
is
Protestantsch,
ik niet
te
of
ik,
dat
bedienen, het bestrijdt,
hij,
in
Woord
natuurlijk,
meer naar hem
luisteren,
dat zulk een hoewel door den
ik,
Koning gezonden, zijn zender verloochent alle macht over mij mist. Geen quaestie dus, of de gemeente ook
en
ten
onzent
Moderne en
heelt
goed gedaan, toen ze de
Irenische predikanten, voorzoo-
ver ze van de
waarheid afgingen,
verliet
en
hun dienst beslist verwierp. Zij hadden den Heere verworpen, dies moesten ze verworpen
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1898
Abraham Kuyper Collection | 52 Pagina's
![Van het kerkelijk ambt - pagina 44](https://geheugenvandevu.digibron.nl/images/generated/abraham-kuyper-collection/van-het-kerkelijk-ambt/1898/01/01/1-thumbnail.jpg)
Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1898
Abraham Kuyper Collection | 52 Pagina's