Filteren
van 512
Het zedelijk karakter der Reformatie gehandhaafd tegenover Rome - pagina 167
157 dum suscepit in stabulum et incepit sanare promissa perfedissima sanitate in vitam eternam" (1, 2, p. 108). En nog veel minder is de voorstelling van Denifle juist, alsof God volgens Luther de zonde buiten Christus om vergeven kan. Luther komt juist zoo kras mogelijk tegen deze nominalistisch ...
Het zedelijk karakter der Reformatie gehandhaafd tegenover Rome - pagina 169
159 makkelijii is het niet, om daartoe te komen, want de „superbia cordis humani per incredulitatem" staat ons daarbij in den weg en het kost een hangen strijd, voordat de mensch er toe komt om te belijden : „cedo iustitiam meam et sensum meum . . et fateor me peccatorem et iniustum et mendacem, ...
Het zedelijk karakter der Reformatie gehandhaafd tegenover Rome - pagina 168
i6ê suos electos in horrenda peccata prosternaf', opdat ze daardoor zouden leeren „quia ipsi non sint, qui bene velint aut currant" (I, 2, p. 228). De voorbeelden van een Manasse en een Paulus hadden Luther geleerd, dat de bona opera praeparatoria waarlijk niet altoos de weg zijn, om tot deze jus ...
Het zedelijk karakter der Reformatie gehandhaafd tegenover Rome - pagina 171
161 i»8) DENIFLE, Luther, P, p. 437: „So dient also gerade die Begierlichkeit zur Tugendübung. Ware z. B. die Kardinaltugend der Maszigkeit ohne die Begierlichkeit möglich?" Voorzichtiger heeft het Concilie van Trente zich uitgedrukt: „quae cum ad agonem relicta sit, nocere non consentientibus, s ...
Het zedelijk karakter der Reformatie gehandhaafd tegenover Rome - pagina 170
.60 ik hier behandel. Mijn doel was alleen te laten zien, hoe onjuist de voorstelling was, die Denifle van de justificatieleer van Luther heeft gegeven. 10°) Calvijn heeft meermalen geklaagd over Luther's harde wijze van uitdrukking: „il a use de formes hyperbolicques de parier, lesquelles estoie ...
Het zedelijk karakter der Reformatie gehandhaafd tegenover Rome - pagina 172
162 „phantastici theologi" zegt hij, „fingunt spiritum rem seorsum velut absolutam et in genere suo integram atque perfectam, similiter et sensualitatem seu carnem ex opposito aliam contrariam, eque integram atque absolutam", d. w. z. ze leerden eene „wesentliche Verschiedenartigkeit der psychisc ...
Het zedelijk karakter der Reformatie gehandhaafd tegenover Rome - pagina 173
163 (FiCKER, I, 2, p. 91 et passim), en tegen de Doctores Scholastici, die leerden, dat de mensch „ex viribus suis possit facere opera precepti secundum substantiam facti" (FiCKER, 1,2, p. 110,114), en dat de genade Gods daarom niet noodig is, om de wet te vervullen, maar wel om aan deze vervulli ...
Het zedelijk karakter der Reformatie gehandhaafd tegenover Rome - pagina 174
164 deze woorden voorkomen — er gaat vlak aan vooraf: „non enimquia iustus est, ideo reputatur a Deo, sed quia reputatur a Deo, ideo iustus est" — schijnt veeleer aan te duiden, dat Luther hier bedoelt, dat wie in Christus gelooft, „opere legem implet", omdat de gerechtigheid van Christus, „qui s ...
Het zedelijk karakter der Reformatie gehandhaafd tegenover Rome - pagina 175
165 en verklaart zelfs : „quin etiam legis jussa difficultatem non habent" {Cat. Rom. Pars lil, c. 1, qu. 4). En al is het geen dogma declaratum d. w. z. al staat het niet met zoovele woorden in de geloofssymbolen uitgedrukt, dat de mensch behalve deze „impletio legis" nog „bona opera supererogat ...
Het zedelijk karakter der Reformatie gehandhaafd tegenover Rome - pagina 176
166 -1^) Deze woorden zijn ontleend aan de voorrede, die Luther in 1522 voor zijn commentaar op den brief aan de Romeinen schreef; Luthers Werke, E. A. 63, 124 en v.v. Dezelfde gedachten vindt men echter ook reeds in Luther's voorlezing over de Romeinen van 1515/1516. Luther waarschuwt hier telke ...
van 512
