Studentenalmanak 1914 - pagina 171
FARRAGO 161laatsten rit, maar hij vergat het portier te openen, om zijn „volk"uit te laten, hoorde niet hun „Goe'n avond"-groet... Ook klopte hij z'n tweespan niet op den verhitten rug —gelijk hij placht, ...
Studentenalmanak 1914 - pagina 172
DE STRIJD OM 'T BESTAAN Motto: Een oud onderwerp in een nieuw Icleed.A LS een heir dat aangetreden staat om zijn vorst te ont- vangen, zoo staan in lange rechte rijen, de güldene halmen. Het ...
Studentenalmanak 1914 - pagina 173
FARRAGO 163hij zijn kracht in een geduldvernietigend, zinnenverwoestend gebrom,waarbij alle nasales crescendo zijn sierlijke neusvleugels liefkoosden. Het teedere mikpunt van alle zachtere opwellingen was in ...
Studentenalmanak 1914 - pagina 174
164 FARRAGO Wanneer de storm zich opmaakt de golven te geeselen, dandoet een koele bries als voorbode de wateren huiveren. De vergadering werd geopend. Een der daar wonendestudenten zette uiteen, waaro ...
Studentenalmanak 1914 - pagina 175
FARRAGO 165zalen genoten, Geen w^oorden zijn geschapen om uw lof te be-zingen. Hier schiet zelfs het 20ste eeuwsch menschelijk genie tekort. IJdel ware het zinnen te smeden of verzen te lijmen, om uonze hoogach ...
Studentenalmanak 1914 - pagina 176
166 FARRAGOJodokus boven ons devies zal prijken." Een donderend gejuich beloonde den spreker. De nieuw-bakken Sint dronk met al de hem omringende stervelingen ami-citia. Een practische geest uit den kring l ...
Studentenalmanak 1914 - pagina 177
FARRAGO 167disch te zien! Niet om in orgiën en slemppartijen der klassiekenons genoegen te zoeken, maar om de heerlijke bezieling, die Gijons instort. Want de godendrank zijt gij, en daarin schuilt uwgevaar. Wan ...
Studentenalmanak 1914 - pagina 178
168 FARRAGOde fideelste vent van ons Corps"; ruimde bergen van misverstandvfeg en bracht tw^ee trouwe harten tot elkander. Met geestig ge-kout en gemoedelijk gekeuvel werden de uren gevuld. Een deranderen achtte he ...
Studentenalmanak 1914 - pagina 179
FARRAGO 169 't Was een trieste, sombere Octobermorgen. Een schemeriglicht zeeg door de dikke gordijnen. Op de canapé zat een derzwoegers op nonactiviteit. Tevergeefs poogde een lorgnet aan zijnblik ...
Studentenalmanak 1914 - pagina 180
ILLUSIES.V indt je de lucht niet vreemd-rood van avond? Er is zoo iets mysterieus, zoo iets wat je niet zeggen kunt." „Ja, zoo iets van een verlangen, dat je zelf niet begrijpt. — De natuur ...