Studentenalmanak 1932 - pagina 113
BIEN ËTONNË Voornaam-achteloos in zijn hoekje leunend, de grijs-geschoende handen op den zilver-geknopten stok gevou-wen, de hooge hoed imposant glanzend in het flikkerendzonnelicht, dat door de hooge boomen den tramwagenbiimendartelde — als e ...
Studentenalmanak 1932 - pagina 114
106 BIEN E T O N N E schijnlijk vijf centen fooi; vèèl te veel, natuurlijk. Zoo iets geeft iemand om zijn verlegenheid te verbergen; wanneerhij niet zeker is van zichzelf. Trouwens, als hij z o o n pak droeg — en zulke ...
Studentenalmanak 1932 - pagina 115
BIEN ÉTONNÉ 107 De conducteur keek strak naar den onverlaat. Even ge-ruststellen; ,,Odh, conducteur, er zijn nu eenmaal altijdonbeholpen menschen!" HE! Waarom ging die daar nu nietop in? Zou 'die toch onder den i ...
Studentenalmanak 1932 - pagina 116
a108 BIEN ÊTONNÊdoppie!... De bourgeois! . . . Hij had den minister op zijnteenen getraut! Achter de breede schrijftafel fronste de minister dewenkbrauwen, drukte op een bel, „Kamerbew ...
Studentenalmanak 1932 - pagina 117
VOORJAAR. Weer is Jbet daiglioht na den winter wit en bloeien bloemen wild en heerlijk open. de zon gaat 's morgens rood en brandend op en rood is z' als haar kring weer is doorloopen. de be'ken stroomen fonkelend naar zee, ...
Studentenalmanak 1932 - pagina 118
KERSTLIEDJE,De wereld sneeuwde dicht,de wolken gleden open,een vreemde ster wordt lichtover ons moede loopen,hoevele eeuwen gingen wijdoor dit versomberd land?wie schuift de duisternis opzij?wie breekt uiteen de starre wand?wij ...
Studentenalmanak 1932 - pagina 119
BRUMES D'AUTOMNE. voor Nadia Sibirskaja.Aarz'lend gaat zij in nevel en van l ichten, in de grijze weemoed van haar denkenverward, ziet zij van ver een hand, een wenken —maar in de herfst gaan hoop en vreezen dicht. ...
Studentenalmanak 1932 - pagina 120
KALVERHAAT. Voorbij w a r e n d e stille gouden avonden onder het lamp-licht, het aandachtig-gespannen wei^ken voor het examen,en de besloten veiligheid der schoolmuren waarbinnen zoo-veel vurige en angstig-teedere droomen w a r e n verscholen ...