Honig uit den rotssteen - pagina 198

194

nam

hij de doornen der woestijn en de distelen van het doornenboscli, „en deed het dien van Succoth verstaan." Zoo zijn in Gods Woord de geloofshelden, en zoo vergaat het naar den wille Grods allen Succothers, die meer zien op Tsalmuna's handpalmen dan op de hand des Heer en,, die nooit wordt verkort.

LXXXIII.

^tact 0f

triE

]&c3ïcn in tien

top ban be op^ier^te

ttarjg<

Doch eene nalezing zal daarin overig blijven, gelijk in de afschudding eens olijfbooms, twee of drie bezien in den top der opperste twijg.

Jesaia 17

:

6.

Door Grolgotha is eenmaal het kruis als stempel en symbool voor Gods kinderen op „het leven in deze wereld" gedrukt. En nu komt dat kruis onveranderlyk in één van deze twee vormen: óf er vrede met de wereld van buiten dat ze ons niet vervolgen, is niet smaden, niet den dood aandoen, maar dan kwijnt het ook meest van binnen óf wel er breekt terdege vervolging uit, dat ze de Christenen niet meer dulden of zien kunnen, en dan zijn Gods kinderen al

;

bezield, vol des geloofs en des Heiligen Geestes. op verre na nog het treurigst niet. Want als de wereld den ban op u legt, u uitstoot, u aanfluit, u beschimpt, en eindelyk de hand aan u slaat om u te vervolgen, dan raakt ge vooreerst van de huichelaars af, die dan wel oppassen dat ze niet langer meedoen. Ten tweede krijgt de huichelaar in uw eigen boezem dan een geduchten genadeslag, want dan hebt ge aan vertoon-maken niets meer, maar komt het op innerlijke vastheid en verzekerdheid aan. En wat ook iets, ja, wat het meeste zegt, dan geeft de Heere der heerlijkheid verdubbeling van genade; dan overgiet Hij dag aan dag de zijnen met versche olie; en breken de krachten zijner mogendheid heerlyk in de zielen en op de lippen zijner verlosten uit. En daarom veel, veel zwaarder kruis is, zoo ge het wel beziet, eigenlijk in dagen van betrekkelijken vrede aan Jezus' gemeente opgelegd. In dagen zooals nu, nu er wel aan tegenwerking en ondermyning en verguizing geen gebrek is, maar men u toch stil en fatsoenlijk laat voor wie ge zijt, duldt dat ge uw gang gaat en u, mits ge niet al te vurig ijveraar wordt, nog des noods met eere wil noemen. Want zie toch, in zulke dagen weet ge eigenlijk nooit op wie ge aan kunt. Halve en heele vrienden mengen zich dooréén, In u zelf

meest geestelyk

Het

laatste

rijk,

is

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen