Honig uit den rotssteen - pagina 51

47

XXII. ï|uu

ftiï

Zij

uw In

gEöcb

hebben hun

stil

gebed

tuchtiging over hen was.

uitgestort, als Jes. 26 16. :

te moeten bidden (en daarvan spreekt de profeet hier) een verzwaring van druk, die aan onze bedrukking wordt toegevoegd. Niet o verluid te durven, niet met anderen saam te kunnen, niet op de publieke plaatsen te mógen bidden, is een tekort in het leven der godvruchtigheid, o. Ik weet het, er is ook een stil gebed, dat, kind der eenzaamheid, alleen fluisterend en door geen menschelyk oor beluisterd, en als ge uw deur gesloten hebt, haast dieflijk en steelswijs, van de lippen opklimt naar den hooge. Maar sentimenteel is het, en ziekelijk gedacht, en tegen de Schrift ingaande, om ter wille van dat eenzaam en privaat gebed de waarde van het o verluid aanroepen van 's Heeren naam en van de publieke gebeden te miskennen. Een ure des gebeds als bij de inwijding van Salomo's tempel op Zion werd doorleefd, is veeleer de rijkste schittering waartoe het leven der vroomheid op aarde komen kon. Zoo waren ook de bededagen van ons volk eertijds lichtende hoogtepunten bij de onweders die opstaken. Zoo zet nog het gebed in onze bedehuizen, en ook het morgengebed in onze gezinnen, geestelijken luister aan het leven der zielen bij. Een voorbede van de gemeente, hoe thans ook van haar heiligheid ontaard, heeft nóg voor wie in nood is, een onbeschrijflijke bekoring! o Grewisselijk, er is een knielen, er is een nederbukken in de eenzaamheid, maar daarnaast en daarboven is er ook „een staan voor het aangezicht des Heeren" om hem te zoeken met heel zijn volk. Een zoeken, waarbij het dan niet aan de woorden hangt en niet het verstaan, en niet het volgen, en niet het meebidden hoofdzaak is, maar het „allen saam," en „voor het aangezicht der wereld," en „in stille eerbiedenis" zich nederbuigen voor Hem die ons gemaakt heeft, reeds als daad een gebed mag heeten, dat door den bidder die voorgaat slechts in stamelende w:oorden wordt vertolkt. Maar niet zelde:i ontneemt ons de Heere die hooger genieting, door, gelijk toen in Jesaia's leven en nu in onze dagen, ons die schittering uit te blusschen, dien luister te doen verbleeken en ons niets over te laten dan het schuilen in de holen en spleten en in die verberging ons geen andere smeeking te gunnen dan ons ^^stil en eenzaam ^n verborgen gebed.'''' Dan kan, dan mag men niet meer die celebreering der gebeden hebben, doordien de wereld ons door haar rumoer het bidden afsnijdt, is

stilte

altijd

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen