Honig uit den rotssteen - pagina 135

131 en de volheid ligt dus eerst in de samenvatting dezer drie uitgesproken de Sabbat op dit aardsche leven rusten moet als de heilige schaduw van den drievuldigen, drieëenigen God. En derhalve, rufite Meden moet van het jagen der wereld ! Dat het eerste, om met goed recht van Godswege die wereld haar dienstbaarheid eiken zevenden dag te kunnen opzeggen en met alle creatuur weer bij te komen van uw uitputting, uw kracht verlies weer in te halen, en weer sterkte uit uw God te ontvangen voor de moeite en den arbeid, die weer voor zes nieuwe dagen tegelijk u aan de uitgangspoorte van den Sabbat opwacht. Dan: ruste van het jagen van den duivel! Dat het tweede, om met goed recht van Godswege aan dien Duivel zijn dienstbaarheid te kunnen opzeggen, zoodra het jubeljaar over u ingaat, en het jaar der vrijlating u door den zoen van uw Borg en Losser is toegekomen. Maar dan ook ruste van het jagen van uw eigen hart ! Dat in de derde plaats, om van nu aan met goed recht en van Godswege de dienstbaarheid aan uw eigen boos hart te kunnen opzeggen; u te onttrekken aan dat in het ijdele loopen, dat toch niet nut; de hand af te trekken van een putten uit een bron, die toch nooit reine wateren opgeeft: en als een ingaan in die zalige, volheerlijke ruste, dat wij aflaten van ons zelf, om alsnu Gods werk in ons toe te laten en Hem door zijn Heiligen Geest het te doen volbrengen in ons. Dat, dat eerst is in zijn volheid de Sabbat van Vader, Zoon o. en Heiligen Geest. Dat de Sabbat van hem die stond en riep: „Komt tot mij, gij allen die vermoeid en beladen zijt, en ik zal u ruste geven." Want, o, dat ge het toch nimmer vergeet, zulk een Sabbat maakt gij niet om er God meê te verheerlijken, maar schenkt God u uit dat

:

genade om er u mede rijk te maken Zulk een Sabbat komt alleen als vrucht van genade en gebed!

LIX.

^^oor

nmmcgangen naar

sijn tuijscn raati*

Die keert zich dan door ommegangen, naar wijzen raad, dat ze doen al wat hij ze gebiedt, op het vlakke der wereld, op de zijn

Job

aarde.

Yan

de

wolken

is

in

dit

woord sprake;

niet

37

:

12.

van de menschen-

maar toch sprake van de wolken in een woord, dat zoo onmiddellijk op den mensch Job terugsloeg en zoo klaarlijk 's menschen

kinderen

;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen