Honig uit den rotssteen - pagina 47

43

XX.

m

ftarcn ïtcftocgt.

Maar deze

heeft

leeftocht, dien

zij

van haar gebrek, al haren had, daarin geworpen. 4. Luk. 21 :

Welk Ze den

een

weduwe

en welk een ijave!

^eeft niet slechts

van haar armoe; al wat

mond moest sparen; maar

niet slechts

wat

ze zich uit

ze in haar huis had;

alles

wat haar ledige beurs bevatte; al haren leeftocht! Zie, nog „twee penninkskens" had ze, samen één en het vierde van een cent van onze munt waard, maar in dien tyd toereikend om het brood voor éénen dag er voor te koopen; en die beide penninkskens brengt ze niet naar den brood verkooper, maar naar de offerkist in het huis haars Gods, en met ledige handen keert ze huiswaarts. Is er ooit meer, is er ooit zóó veel gegeven? Wat, bid ik u, zijn de honderden en duizenden onzer gegoede weduwen bij deze twee penninkskens, waar „al haar leeftocht" in school? „Verkoop al wat gij hebt en geef het den armen," riep Jezus den rijken jongeling toe, die nog wel rijke vrienden zal hebben gehad en licht brood voor den honger had gevonden. niet aandorst, dat doet deze wondere weduwe, die verkoopen heeft, maar blijmoedig en met kalme hand haar laatsten penning aan haar Grod geeft. Ja, ge hebt gelijk, er sprak wanhoop in die daad. De wanhoop van te denken „Met die twee penninkskens kom ik toch om, en met het erbarmen van mijn Grod en Heiland zullen de raven mij spijzen maar wat, bid ik u, of zal het meel in het vat niet ophouden," alle geloof in den diepsten grond dan anders, dan wanhopen aan is wat wij in onze hand hebben en hopen op de erbarraing Gods? Ér ruischte een opstandingslied in die twee penninkskens, toen o. ze in de offerkist weerklonken. Niet al haar leeftocht, maar „al haar leven gaf ze," zoo staat er letterlijk, en „al dat leven'^ durft ze weg werpen in de offerkist van Jehovah en aldus ten doode op het altaar der eerbiedenis en der aanbidding te wijden, om, nu niets meer hebbende, en niet dan den dood in eigen hand overhoudende, een rijker en heerlijker leven terug te wachten van de mogendheden van haar God. Wie twijfelt er nog aan, of ze heeft dan ook voor de twee penninkskens die ze wegwerpt „dertig- en honderdvoud" terug ontvangen? Wie vraagt nog of ook ditmaal de geloofsmoed, die zich in den dood dorst werpen, wel met levensvolheid en heerlijkheid is gekroond? Och, al was het maar dit eigen woord van Jezus, dat de opmerk-

Maar wat

niet

eens

hij

te

:

—

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen