Honig uit den rotssteen - pagina 14

10 geredde is, maar gered „als een brandhout," geweldig gegrepen uit het vuur. En nu, of ge in dien brandenden oven geworpen werdt kan geen mensch buiten u, zelfs uw beste broeder niet, kan alleen Grods getuigenis in uw eigen binnenste uitmaken. Want de schrikkelijkheid van dien dag ligt niet in de uitwendige benardheid, maar in den angel die het hart doorvlijmt. Er kunnen er twee in denzelfden oven wandelen, dat de een omkomt, en den ander geen haar gezengd wordt. Men kan voor het oog der wereld branden als een braambosch, dat men toch niet verteert. Als Daniël in den kuil der leeuwen liggen, dat toch onze vrede blijft. Maar de toestand waarvoor we thans waarschuwen is als die gloed u maar al te vreeselijk de huid zengt, als de leeuwen op u aanvallen, en de hand van dien vlekkeloos Heilige, lang Vergetene, zwaar op u drukt. En daarom roepen we u met den profeet toe: „Doorzoek u zelven nauw, gij volk dat nog met geen lust bevangen zijt, om het aan Grod gewonnen te geven, eer dat het besluit bare en de hittigheid van zijnen toorn over u komt!" De Heere haast zich niet in zijne grimmigheid. Hij, uw Grod, is juist omgekeerd als gij, gejaagd in zijn erbarmen en traag in zijn toorn. Ook toen ge nog niet badt, zelfs toen ge met schijnvroomheid uw ontrouw tegen Hem zocht te bedekken, bleef Hij uw vrede aanhouden, liet Hij den vrede met u voortduren, lankmoedig en genadig! make uw eigen ziel de balans Ook het jaar, dat achter u ligt heeft die barmvan zijn weldadigheid en uw koelheid maar op, hartige Vader nog het uitbreken afgewend; er was wel geen teedere gemeenschap; maar vrede bleef het u nog. Maar nu, is het dan nu ook niet op het uiterste gekomen? Moet de druppel dan vallen die den beker van zijn toorn doet overloopen? Is de maat dan nog niet volgemeten? o. Bid, bid dan mijn broeder, of er nog verlenging van uwen vrede voor u en voor uw huis zijn mocht! Word toch eindelijk eens wakker, eer het verderf u aankomt als een wassende stroom en de vernielinge Yerkloek u, grijp uzelven aan in de Grods als een wegvagende wind kracht der eeuwige ontfermingen, en wend nog, wend door boete en bekeering de verbreking van uwen vrede af. Hij wil verlengen; aldoor verlengen; of het eens een bestendige, een eeuwige vrede door de vastmaking uwer verkiezing worden mocht. Hy heeft geen lust aan het ineenkrimpen van uw hart, maar daaraan dat het zich heerlijk bade in het bloed des Lams en heiligen vrede uitademe. Maar dwing Hem dan ook niet, om u aan te stooten met het vlammend zwaard van zijn gerechtigen toorn! Nog staat het aan u! Wat wilt ge: in liet huilen van den stormwind uw Grod ontmoeten, of in het heerlijk suisen van de zachte koelte?

—

!

—

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen