Honig uit den rotssteen - pagina 109

105 voortruiscliende stroom, die ongemerkt maar vastelijk een slib in de bedding van uw leven achterlaat. „Spreken" dat is niet maar een ander iets zeggen, maar tegelijk een bewerken van onze eigen persoonlijkheid, en al naar gelang de dry ving voor dat spreken u van höoger of uit de diepte komt, en ge dus uw tong „voor de wijsheid die van boven is" (vs. 17) of wel voor „de wijsheid die aardsch, natuurlijk, duivelsch is" (vs. 15), ten orgaan stelt, arbeidt ge aan uw innerlijke heiliging of wel vernielt ge uw geestelyk bestaan.

XLYIII. l^it in 5ijn ojjrccötigljeiti Uiantieït» Hij zal ingaan in den vrede. Zij zullen op iegelijk die

hun slaapsteden nederliggen, een in zijn opreehtigheid

gewandeld

heeft.

Jesaia 57

:

2.

is het eenige, wat de Heere van ons eischt, dat we in opreehtigheid zullen wandelen. En aan dengeen die dat doet, belooft Hij het heerlijkst loon. Die zal ingaan „in den vrede;" die „^al weggeraapt worden vóór het kwaad ;" die „zal rusten op zijn slaapstede."

Welbezien

onze

Alleen op waarheid komt het dus aan op uitbanning van alle valschheid; van alle valschheid uit onze vroomheid bovenal; op waar zijn voor den Kenner des harten; op waarheid in het binnenste ;

voor Grod. Maar, let wel,

„die opreehtigheid in het binnenste" beteekent op het terrein van Grods Woord volstrekt niet wat onder de lieden der wereld „rondheid" heet, en meê onder Christenen telkens wordt aangedrongen, „om toch waar te wezen." De „rondheid" der wereld is geen waarheid, maar onheilige brutaliteit, om nadien ze allen eerbied voor God Almachtig hebben uitgeschud, nu ook rond er voor uit te komen, dat er geen vreeze Grods in hun hart woont, en aldus zonder blikken of blozen hun onheiligen mond te openen in de schrikkelijkste woorden die ze uitbraken durven tegen den levenden God. En ook wat men, vooral in de laatste jaren, bedoelt met „niet waar te zijn" raakt volstrekt niet tot den wortel van wat „opreehtigheid" is naar Gods Woord. Dat veel geloofde „waar zijn" duidt meestal slechts aan, dat de mond het hart vooruitloopt een zeer hoogst afkeurings waarde gewoonte; maar die toch onmiskenbaar ook ;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen