Honig uit den rotssteen - pagina 137

133

En wat moet dan

dit

nu?

nu wezenlijk

niets dan een willoos her- en derwaarts u inkrimpen en dan weer u uitbreiden, een nu glanzen en dan weer verdonkeren, zooals de wolken het aan den hemel doen? Speelt Grod dan ook met u in uw ommegangen, zooals Hij er lust aan heeft te spelen met de wolken in zijn luchtruim?

Is

dat

slingeren, een

Spelen ? Maar wat beeldt ge u dan in ? Wat maakt ge u zelven dan diets? Wat waant ge dan? Dat dat drijven in die wolken wezenlijk maar een spel zou zijn? Dat inderdaad dat drijven en jagen daar onder het maanlicht maar gaat naar het gevalt, en plan noch doel heeft? Dat daar yeen orde in dat keeren, gee^i vaste raad in die ommegangen, geen bestier in dat drijven en zwenken was? Maar, hoor dan, bid ik u, wat Elihu en door zijn mond de Greest u zegt. Zij, die wolken daar aan den hemel, zelfs in haar grilligst spel, ze keeren zich in haar ommegangen nooit dan „naar zijn wijzen .

.

.

.

raady „Gy weet

niet,

roept deze ziener, wanneer

God over

dezelve orde

toch.

wolk laat schijnen (vs. 15), Elke groep dier wolken, zoo

tot

oogenblik „heicr opwegingen''''

gesteld heeft en hoe Hij het licht in zijn

maar niettemin getuigt

is

heeft

hij,

die

orde

er

van oogenblik

evenwicht blijft, en hoe ze ook zwenken of keeren ze doen in al haar dwarrelen slechts ^^wat Hij ze geliedf (vs. 12), boven in den hemel en op het vlakke der aarde; en aldus wekt de ziener u en alle schepsel op, om te aanbidden de wonderheden Desgenen „die volmaakt is in wetenschap." En nu, aanziet dan die wolken hoe ze drijven ze weten niet van waar ze aankomen snellen en ze voelen niet waarheen ze gaan, en toch zegt de Geest u, dat ook het keurigst beramen van uwe fijnste plannen van verre niet zweemt naar de goddelijke vastheid, waarmee Hij die op den Troon zit dit onmetelijk wolkenheir in zijn omme(vs.

16), dat ze in

;

gangen

stiert.

En wat

zoudt

dan

bezorgd zijn, o, kleingeloovige, voor dat eigen leven? Is uw leven dan niet meer dan die wolken, en uw ziel, o, geroepene, niet kostelijker dan al haar heir? En indien nu God die wolken des hemels, die heden er zijn en morgen reeds in druppels worden uitgegoten, alzoo bestiert in haar ommegangen, zal Hij u dan niet veel meer leiden door zijn raad, o, verlosten door het bloed des Eéngeborenen ? Alsof er dan in dat dry ven en jagen en snellen ook van uw geest, uw ziel, uw leven niet evenzoo een bestel school en een plan stak rusteloos

gij

ommegaan van uw

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen