Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Honig uit den rotssteen - pagina 223

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Honig uit den rotssteen - pagina 223

2 minuten leestijd

219 wezenlijk en valsch gelooven; was dan wel gruwelijk; gruwelijk voor den Heilige. Maar nog is er immers hope. Want ook met die zonde in de doodsbenauwde ziel is er een heengaan tot dat „heilige, heilige, heilige" Wezen, met de taal van den Psalmist op de lippen „Heere, bij IJ is vergeving, vergeving ook van die zonde, opdat !" Grij gevreesd wordt

XCI.

Hit §et gdoDf ïcbcn. Want de leven.

De

belofte,

waarmee

Grod

zijn

rechtvaardige zal uit het geloof 11. Galaten 3 :

volk verrijkt,

is,

dat

ze

uit het

geloof leven zullen.

maar een

belofte, dat de Heere er ons door zal helpen het gevaar dreigt ons bij zal springen; of dat Hij luisteren zal naar ons gebed of dat Hij ons sieren zal met een kroon of dat Hij ons kleeden zal in onze naaktheid. Och, Grod de Heere weet wel, dat, als er niet meer in zyne belofte stak, de arme mensch, met al dien schat der belofte, nog even arm uit zou gaan; want dat hij zou blijven roepen: „o .\iyn Grod, dat dit luisterend oor sieraad is kostlijk dat kleed kan mij koesteren

of

Niet dus dat Hij,

als

;

;

;

;

zou mij troosten kunnen; als ik maar eerst leven had! Maar zoolang mijn moegestreden hart nog altijd voor de ^eyewsvraag wegzinkt; en het nog om het bestaan om het ademen; om het eeuwig zijn ; van mijn inwendigen mensch gaat; wat zal dan een sieraad voor den doode, of een gewaad des lofs voor wie naar leven snakt, maar het leven derven blijft?" En dat weet de Heere. Dat wist Hy van Israël in de woestijn. En daarom zei Hij Israël niet maar de overwinning in Kanaan toe, maar begon Hij met Israël leven te schenken. Eerst leven door de hand te verlammen, waarmee Farao aan Israël de keel letterlijk dichtkneep. Toen leven in het hol van de zee, door den bodem der zee, die anders nooit dan een yraf voor den mensch is, te veianderen in een pad des levens^ dat Hiij zyn volk bekend maakte. En leven nog eens in de woestijn zelf, toen het zandgraf dier woeste vlakte met manna overdekt wierd en de steenrots spleet, om de wateren te doen uitvloeien voor liet volk van God. ;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1880

Abraham Kuyper Collection | 257 Pagina's

Honig uit den rotssteen - pagina 223

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1880

Abraham Kuyper Collection | 257 Pagina's