Honig uit den rotssteen - pagina 184

180

Uw

begrip?

gevoel? Neen, maar gij immers?

En

hoe zult

^t;

kennen,

kennisse niet diep indringt? En hoe zal ze diep in uw wezen dringen, tenzij ge met de diepte van uw wezen er bij gebracht wordt? En dat, mijn broeder, gaat dat ooit zonder de ontzettendste spanning der ziel? En daarom, neen, waarlyk, ook dan als er voor ons zielsoog donkerheid en duisternis om den Almachtige trekt, en de hardste lotsbedeeling ons wacht, en de ziel geestelijk verlaten, en het hart schier levenloos wordt, ja dan zelfs als we duizend dooden in angst over Grod, dat we Hem verliezen zullen, aan het ingewand onzer zelfs dan is dat zich verborgen houden van onzen ziel sterven, Grod niets dan een middel om ons tot zich te trekken. Och, onze kinderen immers ook, ze loopen ons het trouwste na en zijn niet van ons af te slaan, als we iets weten dat we hun niet zeggen willen, of iets hebben, dat we hun niet laten zien

indien

die

«

—

LXXVII.

Welgelukzalig is de man, die niet wandelt in den raad der goddeloozen. Psalm 1:1.

Is het niet iets groots en heerlgks, dat onze

met een

Psalmbundel beginnen

zondig, verloren mensch, die worstelt in zijne ellende, die omkomt van weedom en klacht op klacht over zijn lippen laat komen, om zulk een mensch, zeg ik, zalig; neen, gelukzaiiig; ja

durft

nietig,

welgelukzalig te prijzen? Welgelukzalig niet pas hier namaals, maar nu reeds. Niet: Welgelukzalig zal die man zijn, maar: Welgelukzalig is die man! Dit weet toch ieder wel, dat ons menschenhart dorst naar geluk. Dat alle menschelijk pogen en streven er maar op uit is, om de hindernissen op te ruimen, die ons geluk in den weg staan, en dat we niet rusten en niet rusten kunnen, eer we werkelijk zeggen kunnen

„gelukkig" te

zijn.

„Den armen mensch gelukkig

te maken," dat is dan ook de toede profetie, waarmee elke afgoderij, en elk hervormer, en elk volksdrijver, en elk wijsgeer, en elk wereld veroveraar optrad. En dan eerst keerde de bedrogene menigte zich weer van den dry ver af, als ze zag dat het beloofde geluk niet kwam en de prikkel der ontevredenheid nog slechts sterker onrust in het hart onderhield. Maar nu ziehier uw Bijbel; Grods Woord; en in dat Woord komt

zegging,

de

belofte,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen