Honig uit den rotssteen - pagina 97

!

93

meer om hun invloed komen hoe de halfslachtige lieden van de baan geraken; hoe er noch met halve vroomheid, noch met halve orthodoxie, noch met halve theologie meer te vorderen is. Och, nu de hitte des daags komt, rolt het licht al die nevelgestalten als schaduwen op, en kan slechts wat aan den wortel vastzit en in den bodem wortelt, stand houden en weerstaan. Zoo wordt het kwade ons ten goede en wordt Grods volk door het ;

hart der goddeloozen tot jaloerschheid verwekt, of ook zij de walging wekkende sfeer der halfheden tot geheelheid, tot het zijn van één stuk, tot de bede om „vereeniging van de deelen van het hart" komen mochten, en Grod Almachtig hoort die bede en het Grod „van ganscher harte" loven, het den Ontfermer „van ganscher harte" toebehooren, wint. En nu, zou dit niet tot roemen stof zijn? o, Laat ons danken, danken met den strammen ernst om de lippen, dat wij dezen schoonen dag der doortastendheid beleven mogen. De 'doorbreking van het kwaad, ja, maar ook van de rijkste, heerlijkste ontplooiing van de krachten des hemels.

vereenigde

weer

uit

Slechts op dit ééne zij men bedacht. Een iegelijk zie allereerst toe, hoe het in zijn eigen hart, in dat hart dat hij zelf in den boezem omdraagt, toegaat. Of het daar één, of het daar saamstemmend, of het daar vereenigd is. En indien niet, o bid dan, bid dan aanhoudend, bid dan aldoor, bid dan tot de G-eest in en met u bidden gaat, om ook u dien heiligen vrede van het „vereenigde hart" toe te bedeelen. Een bede, ik weet het wel, om hier op aarde nooit volkomen geschonken te worden, maar ook zoo toch bij het gebrekkige gedekt en in het onvolkomene aangevuld door dat ééne, godmenschelijke Middelaarshart, dat nooit brak, maar al de dagen zijns levens en al de oogenblikken van zijn stervenssmart ve^'eenigd bleef in de vreeze van den naam zijns Vaders. 'w

ki

^

XLIII. ï|ct ïicgt i^

boor ten rcdjtbaartiiöe 0C5*ï^iö Het licht is voor den rechtvaardige gezaaid en vroolijkheid voor den oprechte van harte.

Psalm 97

—

:

11.

en dus naar het licht gezaaid P' is uitgedragen en in den akker weggeborgen; derhalve nu onzichtbaar, maar intusschen persend en zwellend in den schoot der

Voor den rechtvaardige

buiten

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen