Honig uit den rotssteen - pagina 65

61 zijn en het bloed zich van boosheid in het aangezicht voelen vliegen als men ze voor dwaas en onwetende houdt ? Of wilt ge, wijl de hoorn der kennisse hun nog altijd meer waard is dan de boom van

te

Leven! Yandaar dan ook

het

die

splitsing

splitsing tusschen tweeërlei soort

die

Satan

in

zwang

bracht. Die

van menschen.

Aan den éénen kant de ontwikkelden, de beschaafden, de verlichten, en aan den anderen kant de Christenen, de denkers, de verstandigen, die men dan brandmerkt als bekrompen en lichtschuw en goedge-

—

loovig en dom.

—

En voor die splitsing bezwykt men dan! Want zie, alles kan, alles wil men, maar „bekrompen,"

„lichtschuw"

och, dat duldt het hooge hart niet.

Of ook, dan is men wel Christen, maar voert (o. God vergeve hun hun schuld aan wie het doen!) ja, voert dan op het Christelijk erf zelf nogmaals dezelfde splitsing in, en spreekt dan van „ontwikkelde"

En natuurlijk een „ontwikkeld" Christen men dan allereerst zelf en zijn vrienden en de lieden die denken zooals men zelf denkt. En de „bekrompenen," de „licht-

en „bekrompen Christenen." dat

is

schuwen," de „achterlijke lieden" dat zyn dan die dwazen, die aan dit nog vasthouden en dat nog gelooven, en dat nog niet inzien, en dat nog op de oude manier opvatten, en met die „bekrompenen" spot men dan en beeldt zich met zijn „ontwikkelden kring" in, al zeer hoog in wijsheid te wezen. o. Mijn broeder, wat Paulus zich toch aan dien hoogmoed der „ontwikkelde Christenen" zou geërgerd hebben! Hij, de man van Tarsen, hij zou zich „den bekrompenste onder de bekrompenen" hebben genoemd, om toch anderen te doen inzien, dat dat „ontwikkeld zijn" er niets toe of af doet, en dat „dwaasheid" is al wat wij dachten, en het voor Grods eer en onzer ziele heil er maar Woord voor de wijsheid eeniglijk op aankomt, of we voor Gods des Heeren hukken willen en alzoo ook waar het om ons denken te doen is, Hém groot laten zijn en ons zelven, o, zoo klein! Wilt ge dan ook zielen winnen voor Jezus, zoek het dan nooit den lieden „aan hun verstand te brengen," want dat zou zijn het gif in de spijs te mengen, maar val ze zonder sparen, rechtstreeks, juist het eerst op dat verstand zelf aan, om dat hoogmoedig denken gevangen te nemen voor Hem, die de „wijsheid der wereld dwaas heeft gemaakt" in het kruis van Jezus! En ook, als ge de paden en gangen van uw eigen ziel doorzoekt, onderzoek dan wel zeer naarstiglijk, of onder de offers die daarbinnen voor Jezus vielen, ook reeds uw eigen „hoogmoedig denken" was, en het ,,ik dwaas en Hij alleen wijs^^ u reeds de triomf werd ^

—

des Greestes.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen