Honig uit den rotssteen - pagina 236

232 doen krygt, dan komt het op dat leven zelf aan. De goddelyke Arts uw hand of uw voet, maar tast dadelyk door; door ónder uw kleed naar uw hart. En Hy aarzelt niet noch twyfelt een oogenblik, maar zegt het u terstond en op den man af i)«^ Aar^ moe^ er a«w. betast niet ;

:

En luister, op dat zeggen van den Heere onzen Grod komen opeens de bedenkingen. „Mijn hart kan er niet aan! want dan ben ik weg! In mijn hart zit leven. Tast toe, neem alles, o goddelijke Medicynmeester! maar zet het scherpe mes van uw Woord in dat hart niet. Deze hand, o, zie, daar is ze. Dat been, ontneem het me. Laat me kruipen, laat me strompelen. Alles wil ik doen om gered te worden. Tot alles ben ik bereid. Geen pyn zelfs, hoe bitter ook, zal me afschrikken. Maar iemand zijn hart afzetten, zijn hart ontwee snyden, het hart te morzel slaan! waar is het ooit vernomen, dat zulk een kunstbewerking kan en dat de behandelde bleef leven." En met dat zeggen duikt dan weer de eigenwillige gerechtigheid in dat zich handhavend hart op. o. Zie Heere, ook dat hart onthoud ik U, mijn God, niet. Ook dat hart moet bewerkt. Het is te hoog. Het moet lager worden. Nu . dan, Heere, neerdrukken, huigen dat wil, dat zal ik dat hart in my !

Maar de

heilige

God

blijft

.

onvermurwbaar.

en nogmaals neen, de gehogene van hart niet; alleen de gehroJcene heeft heilsbelofte. Gebogen van hart geeft nog niets. Want vooreerst dat gaat nooit heel ver. Het hart is er te stijf toe. En bovendien, evenveel als gij het vandaag neerbuigt, buigt het zich

Keen,

morgen weer op. Dat is een spelen met het heilige. Een werken om den schijn. Een innerlijke onwaarheid. En daarom er kan geen tittel of jota van Gods Woord vallen. Breken; wezenlijk breken; ja in den vollen zin des woords stuk breken., dat moet ge uw hoog, uw onvermurwbaar hart. „Maar dan is het met mij uit ... dan ben ik er niet meer, ^

"*

.

dat

is

.

.

.

.

.

sterven!

o, Gewisselyk, lezer, dat is het. Maar dat moet het dan ook juist wezen. Zóó uw hart breken, dat gij sterft, dat uw ik wegvalt, en ge dat leven uit uw oude hart niet meer als uw leven hebt. Want hoor, als het er zoo met u aan toekomt, dan zijt ge juist niet weg, maar dan zijt ge er! Voor alles is in de hel ruimte. Alleen maar voor een gebroken m,enschenhart niet.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen