De Christus en de sociale nooden en democratische klippen - pagina 33

op de

armen en de

sociale tegenstelling tussclien de

scherp

tot de eersten

rijken zeer

dan

tot de

aangetrokken; en voor de toekomst van

voelde

laatsten

meer

heeft; zich veel

gelet

zijn

koninklijk hope heeft gebouwd niet op de machtigen en grooder

ten

maar

aarde,

veeleer op de kleinen en stillen in den

lande.

En z.

vraagt

men

ten slotte, of nederheid en nederigheid,

d.

w.

de sociale en de geestelijke armoede, toch niet oorzakelijk

saamhangen, dan antwoorden we ook hierop met Calvijn bevestigend.

Macht, aanzien, rijkdom, sterker

verleiding,

om

voorspoed en welvaren

eer,

het

in

zijn veel

den mensch, in zichzelven

te

zoeken, en op het schepsel te vertrouwen, en daardoor trotsch

en opgeblazen aarde

te

worden. Vandaar, dat het aan de groeten der

om

zoo moeilijk valt,

waarlijk

„arm van

geesf' te zijn.

Daarentegen de machteloozen, de armen, de aan eer en aanzien zijn

gespeenden,

de wereld alleen op

van o,

die

worstelen met

kommer

en droefenisse,

veelmeer beschikt en voorbereid om, juist wijl ze arm naar zijn,

God

van het creatuur af

te stellen,

te zien,

en alzoo ook zahg

hun betrouwen

te zijn als

„armen

geest."

Hoe

heel

anders zou het niet in de Christenheid staan,

indien deze prediking van Jezus ook onze prediking ware, en indien

de grondbeginselen van zijn Koninkrijk niet door o vergeestelijkheid van ons maatschappelijk leven waren afgesneden en ver-

vreemd. VI. Bij

den aanhef der Bergrede moest

omdat een langdurige

iets

langer stilgestaan,

eenzijdig-geestelijke prediking den zin

van Jezus' woord onkenbaar had gemaakt. Eerst zoo

gedachten

toch zijn

uit de

we

in staat,

nu ook de overige grond-

Bergrede in het licht te

stellen, die

op de

so-

ciale tegenstelling betrekking hebben.

Die grondgedachten zijn vier in aantal.

De eerste is deze, dat God overstaande macht

het geld op aarde een onheihge, tegen is

geworden, en dat er daarom aan het

kapitaal als zoodanig een vloek kleeft.

Mammon was

de

naam van

een in Syrië, op de grenzen van

Palestina, aangebeden afgod, die als zoodanig ook in Palestina 3

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen