De Christus en de sociale nooden en democratische klippen - pagina 22

22

bathjaar

was

heeJ de

armen. (Exod. 23

den (Deut.

:

11).

moest

was,

geleend

15

:

opbrengst van akker en bodem voor de

Leenen op woeker was verboden. Wat worden kwijtgeschol-

in liet Sabbatlijaar

2 v.v.)

gang worden afbetaald

Het loon moest voor den zonsonder(Deut. 24: 15).

Kortom, geheel het

be-

over het bezit stond onder hooger wet en hooger con-

heer trole.

En den

kwamen dan nog

hierbij

de bepalingen van den twee-

aan de Levieten maar vooral aan de weeweduwen ten goede kwam van de ofifermalen, waarbij armen moesten gevraagd worden van de aalmoezen, die

tiend, die niet

zen en

ook de

;

;

mild en ruim moesten gegeven worden verstandhouding,

broederlijke

armen en geringen De

waarin

en bovenal over de

;

men

zich tegenover de

te plaatsen had.

sociale afstand tusschen rijken

en armen,

gelijk wij dien

kennen, was in Israël dan ook gelwei onbekend. Ge merkt het wel

uit Jezus' gelijkenissen. Uit de

worden

ze bijeengetrommeld,

om

te

heggen en

komen

uit de

stegen

aan de

aanzitten

gastmalen der gegoede ingezetenen.

Nu moet

hierbij natuurlijk in het

oog worden gehouden, dat

de werkelijkheid daarom nog volstrekt niet aan den geest der

wet beantwoordde, en dat ook

de barmhartigheid

Israël tegen

der wet gezondigd heeft.

Kaadpleegt taments,

die

men

echter de Apocryphe boeken des

Ouden Tes-

ons den toestand leeren kennen, gelijk die tus-

schen Maleachi en Johannes den Dooper geworden was, dan ziet

men, dat de zorge voor de armen

ten

nadat de sociale toestanden minder gunstig werden,

juist in

deze

geschrifster-

ker op den voorgrond treedt. Zelfs drong reeds toen de valsche voorstelling in,

alsof het geven

van aalmoezen zondedelgende

kracht bezat. Zoo staat er in Tobias 12

dan veel geld

als

:

8

:

„Aalmoes

is

beter

een schat verzamelen, want de aalmoezen

verlossen van den dood, delgen de zonde, en redden ten leven."

En

in Jezus Sirach 3: 33;

„Zoo als water

het

vuur bUischt,

zoo bluscht de aalmoes de schuld der zonde." Zelfs toen de Pharizeërs den toon aangaven, berispte

hen, dat ze geen of niet genoeg aalmoezen gaven,

niemand

maar alleen,

dat ze het deden uit verkeerd beginsel.

Wat ciale

het Nieuwe Testament ons omtrent de toenmahge so-

verhoudingen

leert,

verraadt dan ook nergens het optre-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen