De Christus en de sociale nooden en democratische klippen - pagina 13

En dan

het ons vergund, als ter inleiding, te wijzen op

zij

het verpletterend oordeel, in de Maart-aflevering van de Revue

den heer Anatole Leroij Beaulieu over

deux mondes door

des

met den

de positie geveld, die door de Christenen, in strijd

van den Christus, tegenover het

Mammon, ingenomen Op

geest

dus tegenover den

wordt.

mogen

dit getuigenis

geld, en

wij onzerzijds ons te eer beroepen,

overmits de heer Leroy Beaulieu geen democratische sympathieën heeft,

maar

er veeleer tegen

waarschuwt.

althans kan dus niet verdacht worden, gelijk

Hij

men

ons

verdenkt, van, uit democratische neiging, het Evangelie, sterker

dan goed en geoorloofd

is,

tegen de zondige, en door God niet

gewilde ongelijkheid in de aardsche lotsbedeeling op te roepen. zegt dan

Hij

heeren

dienen.

Mammon is

:

nu

is

„Niemand, alzoo sprak de Christus, kan twee Gij

kunt God niet dienen en den Mammon.

de rijkdom. Dit kostelijk woord uit de Bergrede

thans echter verouderd. De Christenen van onze dagen heb-

ben

alles

dit

anders ingericht.

sonen die gedoopt onder hen

Mammon

zijn in

hebben ook te

Men

telt

Na achttienhonderd

dienen?

400

millioen

per-

Naam van Jezus, maar hoevelen maar de minste bedenking, om den den

jaren

is

Mammon

weer de Koning der wereld geworden. De vroomsten verdeelen zich tusschen den dienst van niet de zorgen voor

God en van Mammon, en

hun eeuwige schatten

die

het zijn

hen het meest

drukken en benauwen. In waarheid zou men haast wanen, dat

van den

niet

rijke,

maar van den arme gezegd was,

dat

een kemel nog lichter door het oog eener naald gaat, dan het Koninkrijk

in

zich waarlijk

hij

hemelen. Immers, als de Christenen

der

van de denkbeelden van hun Heiland doordron-

gen hadden, zouden ze niet op geld moeten azen, maar* veeleer

bang moeten wezen,

En met

om

veel geld te bezitten",

(p.

245).

het oog op het anti-Semitisme voegt

hij

hierbij,

dat

geworden, maar dat

dit

zeer zeker de Jood

een geldslaaf

is

alleen mogelijk was, doordien hij ontwaarde, dat

den

der Chrislelijke maatschappij het

gen kon, als juist met

Nu

willen

geld^ altoos

onze medebelyders

met

weer

men

te

mid-

niets zoover bren-

geld.

van den Christus onder de

aanzienlijken hierbij wel in het oog houden, dat de heer Leroy

Beaulieu deze onheilige zucht naar het geld volstrekt niet leen

bij

de rijken onderstelt en wraakt.

al-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen