De Christus en de sociale nooden en democratische klippen - pagina 45

45 het

zoekt

geld,

schaart

de

hij

zondige ongelijkheid te temperen, en

aan de

zich

hij

van de grooten, maar van

zijde niet

de kleinen der aarde. Edoch, nooit anders dan in verband met het Koninkrijk der hemelen.

Het

thans reeds op aarde geleden wordt,

lijden, dat

wel soms

breekt

en wekt in Jezus' borst de roerselen der

zijn hart,

diepstgaande ontferming; maar veel banger deinst Jezus toch voor „de eeuwige pijn", voor „de hel", voor „de

terug

worm

die nooit sterft" en voor het „onuitblusschelijke vuur."

Hoe zwaar beschouwt

moge drukken, Jezus

het lijden op aarde ook

nog

dit

als

een weldaad, zoo het de trotschheid van

het hart breekt, en het eeuwig verderf doet ontvlieden.

En

geheel zijn sociale

drukken,

snijdende

ligt in dit

den mensch of

het

we ons

mogen uitwoord uitgesproken Wat haat

greep,

als

zoo

:

hij geheel de

wereld gewint en

lijdt

schade

zijner ziele?

De

sociale

hervormers van

allerlei gading, die zich

op Jezus

om

op aarde

beroepen, en nochtans geen ander wit kennen, dan

den druk weg

te

nemen, miskennen alzoo Jezus' bedoelen

beroepen zich ganschelijk ten onrechte op

heel,

kunnen, zoo lang

zijn

ge-

naam, en

zich niet ook persoonlijk tot den Heiland

zij

der wereld bekeeren, nooit de diepe, breede klove overbruggen, die

hen van den Eedder der wereld

Het evangelie

is

en

blijft,

scheidt.

dat „God alzoo

lief

de wereld heeft

gehad, dat een iegelijk die in Jezus gelooft niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe."

Ook voor maken,

woord

scheidt,

den

beteren;

Mammon dat

is,

dat

zij

en wij wel beiden deernis hebben

der gedrakten

te

zij

deswege de klove

en

;

dat

overstellen;

dat zij

zij

en wij

bij

dit

blik

strijd

anders

tegen

voeren

pogen ons tegen

maar wat ons onverbiddelijk

geen hand uitsteken

met

en wij trachten dezen toe-

om

te

scheidt

redden van het eeuwig

verderf, terwijl wij, Calvinisten, als belijders

ook den

uit-

ons van de Socialisten in den huldigen zin van het

die

het lijden

stand

ons. Calvinisten, blijft het

van den Christus,

de sociale ongerechtigheid geen oogen-

dan in verband met het Koninkrijk der

hemelen. Dit is de breede stroom, die Calvinisten en Socialisten van een scheidt, en die ook door Patrimonium nimmer uit het oog is

verloren.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen