Dr. Jonker heeft een brochure in het
Amsterdam, 5 April i
licht gezonden, om aan te toonerj, dat Calvijn zeer scherp tegen Rome gekant .stond.
Betoogen dat de zon licht geeft of de regen de aarde bevcchtigt, ware even dankbare stof tot bewijsvoering.
Althans in de krjngen der Heraut is niet één lezer, die ook maar één oogenblik twijfelt, of heel Calvijns leven en optreden is één doorloopende strijd tegen Rome en haar Hiërarchie gevVeest.
Dr. Jonker vergeet echter, hoe het juist zijn vrienden en geestverwanten zijn, die op geestelijk terrein met Rome heulen, en hoe daarentegen juist de Calvinisten, nu even beslist als vroeger, op geestelijk terrein den strijd tegen de beginselen der Roomsche kerk voortzetten.
In drieërlei opzicht komt dit uit.
Rome erkent het gezag der Heilige Schrift, maar niet absoluut^ en veert naast en over en boven de Schrift het gezag in der sprekende kerk.
Welnu, evenzoo handelen de Ethischen op hun beurt, als ze op allerlei wijs aan het gezag der Heilige Schrift tornen, en in de ^emeeitte zekere belijdende, critiek oefenende en dogma vormende krachtsteilen, die een algemeene inspiratie van dei Huiligen Geest in de levende gemeente boven de Heilige Schrift plaatst.
Ten tweede in het stuk der genade.
Calvijns strijd njet Rome liep op dit punt over de vraag, of in het werk der s-aügheid de Vrije wil des menschen, of wel Gods Be-sluit de bepalende factor is.
Rome zocht dien bepalenden factor in den Vrijen wil, Calvijn in Gods Raadsbesluit.
Esï wat doen nis de Ethischen anders dan ook thans wesir op hun beurt uit het Be.sluit in het Semiiielegianisnie terugvallen en de finale beslissiag in de hand des menseken stellen.?
Ja zelfs in de explicatie hiervan naderen ze tot Rome.
Rome stelt namelijk dat bij en door den Doop een genade wordt meegedeeld, die de machteloosheid van den vrijen wil opheft.
En evenzoo' lieren 4e Ethischen, dat in de kerk zekere gemeene genade wordt meegedeeld, volgens sommigen zelfs bij den Doop, die de machteloosheid van den in zonde a geboren wil opheft, en nu bekwaamt tot de keuze om den Christus aan te nemen of te verwerpen.
En ten derde, Calvijn stond tegenover Rome in zake de Hiërarchie.
Jn die Hiërarchie zag hij het bederf, overmits hierdoor een macht in de kerk optrad, die feitelijk .boven de Schrift en de belijdenis stond.'
Welnu, ook de-Ethischen steunen een Hiërarchischen kerkvorm, die nu in Synodalen vorm een macht in de kerk plaatst, die buiten de Schrift; om besluit en oordeelt.
En zoo mag de Heraut dan vragen: Eilieve Dr. Jonker, wie steunt en wie bestrijdt Rome.? -
Steunt gij en uw geestverwanten Rome niet, die in de drie cardinale punten, die Calvijn tegen Rontö verdedigde, aan Calvijn ontrouw wierdt, 'en op Romes paden wandelt.?
En zijn de echte jongeren van Calvijn niet zij, die ook thans nog als Calvijn en op zijn voetspoor, het gezag der Schrift tegen de kerk, Gods Besluit tegen den Vrijen wil, en het Koningschap van Christus tegen de Hiërarchie; handhaven.''
En zoo ja, wat anders blijkt uw houding dan te zijn, dan een aanklacht tegen u zelf en een vrijspraak voor ons.?
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van zondag 7 april 1889
De Heraut | 4 Pagina's