Naar het gerucht wil, en de Hoop blijk­

baar uit goede bron, bevestigt, heeft de Synodale Hiërarchie nogmaals een Bedienaar des Woords uit zijn ambt ontzet.

Hij, die ditmaal slachtoffer der hiërarchische gestrengheid wierd, is Ds. S. Slees-

Hij, die ditmaal slachtoffer der hiërarchische gestrengheid wierd, is Ds. S. Sleeswijk Visser, Bedienaar des Woords te Rijsoord.

Vraagt men, wat deze leeraar dan misdaan heeft? Of hij dan tegen Gods heiligheden is ingegaan.' Aan de kudde een wolfsbeet heeft toegebracht.'' Den hongeiigen steenen voor brood heefc geboden.' — dan luidt het antwoord, dat er bij Ds. Sleeswijk Visser noch van Moderne loochening noch van Ethische verminking der waarheid sprake viel.

Integendeel, Ds. Sleeswijk Visser is een man, die trouw en oprecht Gods Woord aan het hem toebetrouwde volk gepredikt ." heeft en zich in alles als een goed „leerjonger van Christus" heefc gedragen.

Neen, omgekeerd, de eenige klacht tegen Ds. Sleeswijk Visser is juist, dat hij den moed had om voor de eere zijns Gods op te komen. Dat hij weigerde een beslist verwerper onzer Belijdenis tot het heilig Avondmaal toe te laten. Dat hij met zijn kerkeraad op een twintigtal leden de kerkelijke tucht had durven uitoefenen. En dat hij zijn kerkeraad heefc aangespoord om de kerk van Rijsoord kerkelijk naar Gods Woord te doen leven.

Al zijn zonde bestaat dus hierin, dat hij, als Bedienaar des Woords in de kerk te Rijsoord, in die kerk meer en hooger gezag heeft toegekend aan het Woord van God dan aan de Synodale reglementen.

Van Doleantie was hier geen sprake. Noch Ds. Sleeswijk Visser noch zijn kerkeraad waren met de Doleantie meegegaan.

Van een scheldbrief aan de Synode was niets gehoord.

Het één en al wat voorviel was, dat deze leeraar en die kerkeraad vastelijk besloten waren, te leven naar den Woorde Gods, en zich hiervan door geen reglement of dreigement te laten afbrengen.

En toch, men ziet het, Doleantie of geen Doleantie, al wie zich in het Synodaal genootschap verstout, om te zeggen: Gods Woord zal doorgaan, ook al gaat het te^en de reglementen in, die moet er uit, dien bant en ontzet men, voor dien is in deze Hiërarchie geen plaats.

Dit komt van het fatale beginsel. Dat beginsel drijft voort en verder. En mannenbroeders, die vier jaren geleden zich nog voor God en menschen onteerd zouden gevoeld hebben, als men ze ook maar verdacht had, van ooit tot zulk een werk der duisternis te zullen meewerken, zetten nu doodleuk onder zulk een ban vonnis hun naam.

Thans zelfs zonder het veiligheidsklepje van de twee quutjes.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen