Van meer dan éénen kant is het denk­

beeld geopperd, om eerlang de Bedienaren des Woords van de onderscheidene Gereformeerde kerken hier te lande in ééns Predikanten-conferentie saam te roepen.

Zij het ook ons vergund dit denkbeeld te steunen.

te steunen. Schier geen dag gaat voorbij, dat de onnatuurlijke en door Gods Woord geoordeelde verdeeldheid, die dusver deze Bedienaren kerkelijk nog vaneen scheidt, ons niet een oorzaak van droefenisse is.

Deze verdeeldheid is voor elk kind van God, dat recht voor zijn Heere staat, een hinder, een steen des aanstoots, een ergernis voor zijn hart.

Ze moest er niet zijn; ze is door niets ooit schoon te praten; en ze moet weg, niet door ons loven en bieden, maar door een toevlucht nemen tot den Troon der genade, of het den Heere behagen mocht dit oordeel en deze straffe van zijn kerk weg te nemen.

En we verklaren dan ook in alle oprechtheid ons het droeve feit niet te kunnen verklaren, hoe er nog ernstige mannen onder ons zijn kunnen, die, in plaats van dat vuur der verdeeldheid met de wateren der liefde te blusschen, er lust in hebben, er week aan week een kanne olie in te gieten, en oorzaak te worden, dat het telkens weer opvlamt.

weer opvlamt. Juist daarom deed het ons goed, deze roepstem om een vereenigde Predikantenconferentie te hooren opgaan, en nog niet te hebben vernomen, dat ook maar één onzer zich daartegen had verklaard.

Zulk een gemeenschappelijke conferentie van alle Dienaren des Woords, kan velerlei nut stichten.

.Ze kan toch zijn een openbaring van onze zucht en van ons innig verlangen om kerkelijk één te worden.

Ze zal het middel zijn om elkaar te ontmoeten en in het broederoog te zien.

Ze zal bevorderlijk kunnen zijn aan een eenparige ontwikkeling onzer gedachten en overleggingen, en daardoor eenheid van inzicht en sprake in de gemeente kunnen brengen.

Ze zal door het samenkomen van velen de theologische kracht verdubbelen.

Ze zal gelegenheid geven om veel te bespreken, dat men niet op de publieke markt verhandelt.

Ze zal leiden tot betere onderlinge waardeering.

Ook kan de uitvoering niet zoo moeilijk vallen.

vallen. Immers de moderamina van de twee nu reeds bestaande Conferentiën zouden het initiatief kunnen nemen, om het plan te bespreken en te regelen, en gecombineerd de oproeping voor een gemeenschappelijke Conferentie kunnen doen uitgaan.

En vreest men dat deze moderamina hierdoor hunne bevoegdheid zouden overschrijden, welnu laat elk moderamen voor zich dan een advertentie plaatsen, waarin het mededeeling van het plan doet, en de leden die het zijn mandaat gaven, oproept, om zoo zij onverhoopt tegen het plan bedenking mochten hebben, dit binnen bepaalden termijn te melden.

De band voor zulk een Conferentie zou eindelijk in de Drie Formulieren van eenigheid moeten liggen.

Wie deze als accoord van kerkelijke gemeenschap in zijn kerk aanvaardt, zou er toegang moeten hebben; wie deze als accoord verwierp, uitgesloten moeten zijn.

Men kan ook wel een kerkelijk beding maken, en zeggen dat alleen de Bedienaren des Woords van de kerken van 1834 en 1886 worden opgeroepen.

Maar zou dit houdbaar zijn.?

Maar zou dit houdbaar zijn.? Waarom de enkele Bedienaren des Woords, die hier niet onder vallen, en toch de Drie Formulieren van eenigheid als accoord van kerkelijke gemeenschap in hun eigen kerk aanvaarden, buiten laten staan.?

Doch dit zij aan de prudentie der beide moderamina overgelaten.

Zoo de Conferentie maar totstandkomt, en tot stand komt op zulk een voet, dat de eerste samenkomst degelijk zij en waarborg oplevere, dat ze zich herhale.

Kieze men toch een plaats midden in het land; zorgemen voor goede localiteit; laat er gastvrijheid aan alle broederen worden aangeboden; en blijve dan niemand, die kan, weg.

Het is zoo heerlijk te weten, dat door Gods groote genade in dit goede land weer tusschen de vierhonderd en vijfhonderd Bedienaren des Woords leven, die zich de belijdenis onzer vaderen niet schamen en manlijk voor het beginsel van het Calvinisme den strijd aanbinden.

Brenge de Conferentie, die we zoo gaarne zagen zaamkomen, heel dit korps in ééne vergadering saftm.

Heersche er in die vergadering ernst, degelijkheid en broederzin.

En zij de uitkomst, dat niet alleen het theologisch leven onder ons gekweekt, maar ook de hoop op den triomf onzer beginselen gesterkt worde.

Alleen maar, bederven we de zaak niet door uitstellen.

door uitstellen. Nog eer dit jaar ten einde spoedt, moet alles zijn voorbereid, wil in het voorjaar zulk een samenkomst gelukken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen