Over de quaestie-Liefcinck wordt nog

steeds in de Synodale bladen gekeuveld en geredekaveld.

De een vindt, dat de schuld bij A ligt; en B acht, dat C de quaestie niet zuiver stelt; en D is van opinie, dat men het anders had moeten aanleggen; en E is van oordeel, dat men nu de zaak maar in den doofpot moest stoppen; en F, dat er nu lang genoeg over gepraat is en Dr. Lief-

lang genoeg over gepraat is en Dr. Lieftinck nu zijn verhuisijalk wel voor de deur kon laten komen. Kortom, zooveel hoofden zooveel zinnen! Slechts in één punt zijn allen het eens, en dat is: „Zoo de Synodale potentaten uitmaken, dat Sliedrecht Dr. Lief cinck slikken moet, dan is het wel schriklijk en wel ijslijk, maar dan is er, ter wille der lieve volkskerk, toch niets aan te doen."

Dan moet het maar! Juist dus op het ééne puntje, waar alles cp aankomt, is aller gevoel verstompt.

Och, de goede lieden zijn bang geworden.

Vroeger, toen de Haagsche Synode wel bromde, maar haar klauw niet uitsloeg, dorst men nog met een geweer voor den dag komen, waar een schot op zat.

Maar sinds de Synode haar klauw uitsloeg, wierd dat anders.

Nu wierd men voorzichtiger.

En vraagt men zich, eer zulk een theorie uit de studeerkamer naar de markt gaat, af, of er wel voor gezorgd is, dat er nooit een conflict uit kan komen.

Blijkt daJt sekuur, o, dan durft men elke theorie aan. Tot zelfs den strijd tegen heel de organisatie.

Maar men moet gedekt staan.

Er moet geen schot kunnen vallen.

Er moet geen steentje vliegen, dat er een ruit breekt.

Zoo komt d^n ieder met zijn pistool en zijn geweer, dat ge haast bang zoudt worden.

Maar de Synode zegt zeer wijselijk: „Och, laat de jongelui maar soldaatje spelen. Wat hindert mij dat schieten met los krztit!" En zoo vuren dan de heeren van links en rechts dat het een aard heeft.

Heel Lieftinck met zijn pastorie staat in de buskruitwolken.

Maar kwaad kan het niet.

Want zie, er zit zelfs geen enkele hagelkorrel op de gansch onschuldige patroon.

De heeren vechten wel, maar het gaat niet meenens meer.

Zelfs wordt er gedacht aan het invoeren van rookvrij kruit.

Ook dat rook-maken vindt men in de Haagsche Synodale kringen toch eigenlijk niet fatsoenlijk.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen