Naar ons ter oore kwam, is in de Aal
de hoofdschul tensche quaestie de Heraut dige.
In ons nummer van 3 Nov. hadden we gezegd, dat de Kerkenordening van Dordt niet meeging met den stelregel: „Eens burgemeester altijd burgemeester", maar in beginsel aannam, dat niet altoos dezelfde mannen in den kerkeraad moesten herkozen.
Dit is ook zoo.
Hieruit volgt echter geenszins, dat ze niet herkiesbaar zijn. Is er geschikt personeel om te wisselen, dan is het raadzaam, dat dit, zoodra de gelegenheden dit veroorloven, door hen die het benoemingsrecht uitoefenen, alzoo geschiede.
Maar „onherkiesbaar" is heel iets anders.
Dat beduidt, dat weerinkiezing niet kan; en dat zêi de Heraut nooit.
Of het echter in een geval als te Aalten niet beter ware geweest, eens nieuw bloed in den kerkeraad te brengen, blijfc voor ons wel terdege een vraag.
De Bedienaar des Woords aldaar behoort tot diegenen, die met zeldzame trouw en kloeke dapperheid als een goed herder voor zijn kudde in de bres is gesprongen.
En een kerk raakt in schuld voor God, die, dezen trouw van haar herder uit het oog verliezende, niet elk geoorloofd middel aangrijpt, om hem haar dank te toonen en te eeren in zijn trouwe bediening.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van zondag 29 december 1889
De Heraut | 4 Pagina's