Buitenland.

Engeland, Gezellige samenkomsten op Zondagmiddag.

Er is in Londen eene beweging op touw gezet voor het houden van gezeUige bijeenkomsten des Zondags 's namiddags. Eenige Congregationalisten zijn daarmede te Hampstead begonnen. Het schijnt, dat men deze bgeenkomsten door drie dingen wil opluisteren : Ten eerste door goede, gewijde muziek en zang met solo's, trio's enz. Bekend is het, dat Moody en Sankey daarmede ook hun gehoor trachten te boeien. Ten tweede leest men een deel der Schrift, terwijl beurtelings daarbij de voorganger en de gemeente leest, gelijk men dit in de Episcopale kerk met de psalmen dost. Dit geeft den voorganger gelegenheid eenige ophelderende opmerkingen ten beste te geven. In sommige kleinere steden maakt men daarvan een soort van bijbelklasse.

Ten derde wordt er een toespraak gehouden of eene vertelUng gedaan gedurende een twintig minuten en tracht men daarbij van den predikstijl zoover mogelijk verwijderd te blijven.

Dergelijke samenkomsten worden in de Westminster Chapel gehouden. Een bezoeker schatte het aantal opgekomenen op 1500. Genoemde kerk heeft een prachtig orgel en is gelegen in een volkrijke buurt; ook had men zorggedragen, dat de samenkomst door middel van plakkaten den volke was aangekondigd. De predikanten Andrew Mearns en J, Guinness hadden de leiding op zich genomen, terwijl de zang geleid werd door een koor met een muziekmeester aan het hoofd. Men begon met twee solo's op het orgel, terwijfraen vervolgens de hymne aanhief:

»A1 het volk, dat op de aarde woont".

Daarna werd een gebed gedaan en gezongen: »De Heere is mijne sterkte". Hierop las men uit de Heilige Schrift Luk. i vs. 46—55, Het eerste vers werd door den heer Rogers gelezen, het tweede door de gemeente en zoo vervolgens. Daarop speelde het orgel eenige variatiën met een preludium en zong een der aanwezigen een solo. Ten slotte sprak de heer Rogers een woord over den Bijbel; daarna werden programma's voor den volgenden Zondag uitgedeeld.

Het blijft voor ons zeer de vraag, of op deze wijze niet meer schade dan nut wordt aangericht. Ook vreezen wij, dat van lieverlede het volk er toe gebracht zal worden, om smaak te vinden in de godsdienstoefeningen, gelijk die door de hoogkerkelijken worden ingericht, waar alles er op aangelegd is, om het gezicht en het gehoor te streelen, terwijl men steeds meer verzuimt on door een krachtige prediking de conscientiën te treffen.

Zouden dergelijke bijeenkomsten ook niet uithuizigheid bevorderen ? Nergens ter wereld is de strijd voor het bestaan zoo zwaar als in Engelands hoofdstad; daarom is het een zegen, dat de Zondag in eere wordt gehouden. Maar wanneer men dan de lieden buiten kerktijd naar een gezellige bijeenkomst gaat lokken, wat blijft er dan over voor het huiselijk leven? Laat men 'liever alles in het werk stellen, om het volk naar de kerk te lokken, en daar de menigte niet zoeken te verblinden met schitterende misgewaden en met kracht meê te sleepen door overweldigende muziek, maar door de krachtige prediking van Gods onfeilbaar Woord. De duizenden, die zich eiken Zondag rondom den kansel van Spurgeon verdringen, bewijzen, dat er in Londen nog wel een volk te vinden is, dat zich naar een hartelijke, ernstige bediening des Woords getrokken voelt; en toch heeft men in Spurgeons ^tabernakel" niet eens een orgel, om het gezang der gemeente te begeleiden.

N-Amerika. Het generaal concilie der Luthersche kerken te Pittsburg.

Dit concilie werd op den loden October en volgende dagen te Pittsburg gehouden. De quaestie van de kanselgemeenschap, die den tweeden dag aan de orde kwam, was hoofdschotel. Professor Dr, Jacobs had zijne stellingen zoo geformuleerd, dat zij algemeene instemming vonden. In het derde punt zeide hij, dat niet alle prediken op de kansels van niet-Lutherschen te verwerpen is. Het tweede punt luidde, dat geen prediken te verwerpen is, dan daar waar de deur open is voor een vrij, ongehinderd Luthersch getuigenis. Ook daarin wasj men 't eens, ofschoon men over de »deur" heel wat debatteerde, Toen men

het punt behandelde, dat alle prediken op kansels van andere gemeenschappen te verwerpen is, " uit welke oefening van kanselgemeenschap dwaling en scheuring of eene besnoeiing van de leer des heils ontstaan kan, was men het daarin wederam eens. De Engelsche partij wilde zich slechts het recht voorbehouden, naar omstandigheden over de Luthersche kerk en hare leer voor gemengde vergaderingen voordrachten te houden.

Tot dusver scheen alles zeer gunstig te verloopen en daarbij betrad niet éen der Luthersche predikanten den kansel van een niet Luthersche kerk, hetgeen anders zoo dikwijls gedurende de vergaderingen van het concilie gebeurde. Maar bij den zesden, zevenden, achtsten zittingsdag zou de strijd eerst ontbranden. De Engelsche partij in het concilie wil de gemeenschapsoefening met de andere kerken als een plicht beschouwd zien.

Op de Synode van Akron in 1872 was be sloten: Luthersche kansels alleen voor Luthersche predikanten, Luthersche altaren alleen voor Luthersche Christenen.

Uitzonderingen op dezen regel behooren niet tot het gebied van het recht, maar tot dat van het privilegie, en zijn aan de conscientieusheid der predikanten overgelaten Toch veroorloofden sommige predikanten zich te veel uitzonderingen en de strijd ontbrandde opnieuw.

In 1875 werd op het concilie te Galisburg de regel van Akron herhaald met de toevoeging : »welke regel overeenkomt met het Woord van God en de belijdenis der kerk." Men wilde daarmee voorkomen, dat de regel van Akron gehouden werd voor een wenschelijke bepaling. De Engelsche partij beweerde, dat te Galisburg in het besluit van Akron niets veranderd was. Op de afzonderlijke synode werd de zaak besproken; zelfs maakte Michigan zich van het generaal concilie los en •^ew York richtte zich tot genoemd lichaam met de vraag, of het den Galisburger regel zoo verstond, als men dien te New-York in 1876 uitgelegd had, zoodat de privilegiën der uitzonderingen als in tegenspraak met het Woord Gods staande moeten besdiouwd worden.

Het concilie antwoordde, »dat noch de latere uitbreiding en verdere verklaring te Galisburg, noch de oorspronkelijke handeling te Akron over het hoofd mocht gezien worden, daar beide in volle kracht bestaan en elkander wederkeerig verklaren en aanvullen." Het is de vraag, of de Synode van New-York zich hiermee tevreden betoonen of het voorbeeld van Michigan volgen zal. De vraag, of het'Koninkrijk Gods en de kerk begrippen zijn, die elkander dekken of van elkander onderscheiden behooren te worden, ligt aan dezen strijd ten grondslag. Zegt men met de Gereformeerden: De zichtbare openbaring van het Koninkrijk Gods is de kerk, dan is de Engelsche partij in het Luthersch concilie in het ongelijk.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen